Shindokht

تغییر ادرس

2007-01-03T13:26:00.000+03:30

از دوستان عزیزی که لینک شیندخت رو در وبلاگهاشون دارند خواهش میکنم ادرس جدید شیندخت رو در وبلاگهاشون بذارن

این ادرس جدید شیندخته

http://www.shindokht.com/blog/

و یا میتونید به سایت لینک بدید
shindokht.com
با تشکر از همه شما عزیزان

خانه جدید

2006-12-03T23:40:00.000+03:30

بلاخره شیندخت دات کام افتتاح شد.
لطفن به این آدرس سر بزنید.
shindokht.com

تولد امام رضا

2006-12-03T00:23:00.000+03:30

عصر آماده شده بودم برم باشگاه, از در خونه که بیرون رفتم , دیدم خیابون پر از ماشینه - ترافیک سنگینی که در مرکز شهر سمنان اینطور سابقه نداشت چه برسه به خیابون فرعی ما!
اونقدر برام جالب بود که فوری رفتم دوربین رو برداشتم و عکس گرفتم:) بهروز گفت امروز تولد امام رضا ست و در میدون امام رضا جشن گرفتن, راه رو بستن ماشین ها از اینجا میان!

میدون امام رضا در ورودی شهر سمنان از طرف مشهد قرار داره (شرق سمنان) همینطور شهرک صنعتی و دانشگاه های سمنان ( دانشگاه فنی و دانشگاه آزاد) که در جاده سمنان- دامغان قرار دارند . همه ماشین ها و سرویس های کارخانجات و .. برای ورود به شهر از این میدون باید بگذرند و امشب به خاطر جشن این میدون رو بسته بودند و همه ماشین ها مجبور بودند از خیابون فرعی ما عبور کنند و همین ترافیک منجر به تصادفی هم در تقاطع خیابون شد!
آیا لازم بود این جشن حتمن در میدون امام رضا اونم در ساعتی که سرویس کارخونه ها و دانشگاها از اونجا عبور می کنند , گرفته بشه؟!( ساعت 6 عصر) فقط چون اسم میدون امام رضاست!

پ.ن: این مطلب رو نیمه شب پست می کنم , درواقع باید بگم عصر دیروز:)

سانسور یا سکوت؟!

2006-11-29T14:10:00.000+03:30

وقتی دختر بچه کوچکی بودم, اصول تربیتی سختی رو باید می گذروندم. مادرم در تربیت بچه هاش بسیار دقیق و حساس بود, بخصوص من که بچه اول بودم و دختر!
همیشه می گفت: یک دختر خوب بلند نمی خنده- بلند صحبت نمی کنه- پاشو جلوی بزرگترها دراز نمی کنه و .... از همه اینا مهم تر یک دختر خوب هر حرفی رو هرجا نمی زنه! باید با سن کمم تشخیص می دادم چه حرفی مناسب چه جاییه و چه حرفی خوبه یا بد؟! برای همین همیشه نگران بودم و حرفی که می زدم به مامان نگاه می کردم ببینم اخماش تو هم نرفته...! بهترین راه برای اینکه سردرگم نشم این بود که سکوت کنم و از همون سن پایین خودسانسوری رو یاد گرفتم!
در سنین نوجوانی کنجکاوی ها و شیطنت هام بیشتر بود و خیلی چیزا دوست داشتم بدونم و حرف بزنم و ابراز عقیده کنم ولی با سقلمه های مامان و چشم غره هاش متوجه می شدم که هنوز هم باید حرف هام رو سانسور کنم
در سنین جوانی کم کم یاد گرفتم باید مواظب حرف زدن هام باشم و نمی تونم حرف دلم رو هر جایی بزنم! و سانسور همچنان ادامه داشت
بعد ها برای اینکه خانواده و دوستانم نرنجند مواظب حرف زدنم بودم!
بعد یاد گرفتم برای اینکه برچسب سیاسی بودن بر پیشانیم نخوره حرف سیاسی نزنم و از سیاست دوری کنم.
همینطور ترس از بی پروایی و بی حیایی خیلی حرف ها و سوال ها توی دلم موند.
و الان می بینم با وجودی که کلی حرف برای گفتن دارم ولی همه حرف ها طبق اصولی که در این چند ساله یاد گرفتم باید سانسور شوند؛ پس بهتره سکوت کنم !

مراکز خرید مدینه

2006-11-28T00:25:00.000+03:30

چند تا عکس باقی مانده از سفر حج رو در فوتوبلاگ گذاشتم, این بهونه ای شد تا در مورد مراکز خرید مدینه هم بنویسم.

ظرفی تزیینی در لابی هتل اوبروی

یکی از مراکز خرید در مدینه پاساژیه که در طبقه دوم اون فروشگاه های بسیار خوبی از قبیل « نِکست Next» و «مادِرکِیر Mothercare» قرار داره . طبقه سوم این پاساژ هم هتل بسیار شیکی است به اسم هتل «اوبروی Oberoi»

نمایی از سقف لابی هتل اوبروی

«طیبان» یکی دیگر از مراکز خرید مدینه است. در این مرکز تجاری هم, فروشگاه های خوبی پیدا میشه. موقع گرفتن عکس یکی از« شرطه» ها به من تذکر داد که نمی تونم از مردم عکس بگیرم و فقط می تونم از سقف و ... عکس بگیرم. منم برای اینکه کمی از فضای اون محیط توی عکسم بیفته از« شرطه» عکس گرفتم ,گفتم یادگاری!

در طبقه پایین مرکز تجاری طیبان, بستنی «بسکین رابینز» قرار داشت . یک دونه بستنی قیفی قیمتش 10 ریال بود (2500 تومن) خانم و آقایی شیرازی اونجا بودن وبه قیمت ها نگاه می کردن. آقا با لهجه شیرازی گفت: بهترین بستنی پشت زندون کریم خان می گیریم دونه ای 100 تومن حالا اینجا باید 2500 تومن به عربا پول بدیم؟!

بستنی « بسکین رابینز میدون محسنی» رو خوردم, لیوانی بزرگ 2000 تومن. واقعن خوشمزه است ( نتونستم در گرمای مدینه از خیر بستنی بسکین رابینز بگذرم:)

پ.ن: به من گفته بودن موقع خرید حتمن چونه بزنید تا کلاه سرتون نره. منم حسابی چونه می زدم و کلی تخفیف می گرفتم , همه فروشنده ها به من می گفتن: اصفهانی هستی؟!!

***

روزگارم شکایت از تو شده است
این عشق داستان و حکایت شده است
از کی محبت جنایت شده است ؟
از محبس چشمانت رهایم کن

بدون شرح!

2006-11-25T00:04:00.000+03:30

ساعت ده و سی دقیقه صبح جمعه- سوم آذر ماه هشتاد و پنج- خیابان سعدی- سمنان

2006-11-23T15:22:00.000+03:30

سکوت ، گاه هزاران معنی دارد که از گفتن بر نمی آید.

«منتسکیو»

لذتی ناب
چقدر از آمیزش جنسی لذت میبرید؟ از کی یاد گرفتید لذت ببرید؟ اولین پارتنرتون که بهتون اجازه داد به خودتون هم فکر بکنید کی بود؟ میدونید زنهایی هستند که بچه دارن اما هنوز معنی لذت جنسی رو نمیدونن چی هست؟ رو راست باشید با خودتون. چقدر لذت میبرید؟

***
این مطلب رو حتمن بخونید: جرات پرسشگری

***
آموزش جنسى، والدين، مدرسه

لینک از وبلاگ زن نوشت

***

این کلیپ جالب به مناسبت «روز شکرگزاری» رو سال قبل گذاشته بودم چون آهنگ اون من رو به دوران جوونی میبره خیلی ازش خوشم میاد. تقدیم به شما دوستان.

این کلیپ هم مربوط به روز شکرگزاریه ولی به قشنگی کلیپ بالایی نیست:)

ته چین

2006-11-21T14:02:00.000+03:30

دو سال قبل طرز تهیه ته چین مرغ رو در شیندخت گذاشتم که متاسفانه بخاطر پاک شدن قسمت هایی از آرشیوم این پست هم پاک شده. در اونجا طرز درست کردن ته دیگ ِته چین رو گفته بودم که ماست و تخم مرغ و زعفران رو هم می زنیم و در ته قابلمه می ریزم .
دوست عزیزی اینکار رو در پلوپز انجام داده بود و معتقد بود خوشمزه شده!

حُسن آقای عزیز طرز تهیه ته چین رو کامل توضیح داده اند. البته من موقع درست کردن ته چین فقط برای ته دیگ از ماست و تخم مرغ و زعفران استفاده می کنم.
عکس «زرشک پلو» ناهار امروز رو برای شما میذارم . با دستور ته چین حُسن آقا در وبلاگ چنچنه:)

به ته دیگ های دور دیس توجه کنید . واقعن خوشمزه اس:)

پ.ن: در مجالس مهمونی بجنوردی ها , ته دیگ ها رو با این روش درست می کنند. (یعنی ماست و تخم مرغ و زعفران) امتحان کنید خیلی خوشمزه میشه.

دروغ خوشایند!

2006-11-20T14:40:00.000+03:30

چرا گاهی وقت ها دوست داریم دروغ بشنویم؟!
بعضی دروغ ها برامون خوشاینده و به واقعیت تلخ ترجیح میدیم!

کاریکلماتور آپدیت شد.

***

شعری از مولانا به زبان ترکی و با ترجمه اش

***

دوهفته قبل وقتی کانتر وبلاگم رو دیدم تعجب کردم , چون روزی بیست- سی نفر از سرچ « خواهر بهروز» وارد شیندخت می شدند. (من مطلبی راجع به فوت خواهرِِ همسرم, بهروز نوشته بودم) برام معمایی شده بود که چرا هر روز این تعداد دنبال خواهر بهروز هستن؟!!
جریان هنرپیشه ای که فیلمش رو تکثیر کرده بودن رو شنیده بودم ولی نه برام مهم بود اسم اون هنرپیشه رو بدونم و نه راجع به اون بخونم. تا اینکه بطور اتفاقی در یکی از وبلاگ ها خوندم که اونجا هم از سرچ دنبال خواهر بهروز سریال نرگس هستند و ... ادامه ماجرا. تازه دوزاریم افتاد این همه سرچ واسه چیه؟!!
شکر خدا انگار تب کنجکاوی کسانی که سرچ می کردن فروکش کرده! دوروزه که دیگه کسی با سرچ «خواهر بهرو» وارد شیندخت نمیشه!

امروز وقتی این مطلب رو خوندم برام جالب بود. واقعن, چرا مردم دوست دارند فیلم زهره شوکت را ببینند؟!

***

و نفرین ابدی مادران سینه به سینه ادامه خواهد داشت
تا ابدیت...
- امیدوارم یک دختر عین خودت نصیبت بشه!!

اصلاح یک شعر

2006-11-17T16:22:00.000+03:30

چند وقت قبل بخشی از شعر زیبای « یاد اولسن» از آقای سراج اکبری را همراه با صدای ایشان در شیندخت و بجنورد گذاشتم.
کسانی این شعر را از روی صدا گوش کردند و متن کامل آن را در سایتشون گذاشتند.
آقای سراج اکبری در تماسی که با من گرفتند, گفتند این شعر را بطور اشتباه در سایت هایی نوشتند و از من خواستند متن صحیح و کامل شعر را در شیندخت بگذارم تا این دوستان شعر را اصلاح کنند.
با تشکر از آقای سراج اکبری که متن کامل شعر « یاداولسن» را همراه با ترجمه فارسی برایم فرستادند, این شعر زیبا را در شیندخت و شعر ترکی گذاشتم تا دوستان این شعر را بطور کامل بخوانند و کسانی که در سایتشون کذاشتند از متن صحیح و کامل استفاده کنند.

همه مرد ها شبیه هم هستن!

2006-11-15T14:39:00.000+03:30

خانمی که برای تمیز کردن و ماساژ صورت پیشش میرم علاوه بر اینکه شخصیت مثبتی داره و همیشه روی من تاثیر خوبی میذاره زن بسیار زحمت کش و فعالیه و تلاشی که او برای زندگیش می کنه برام قابل تحسینه.
همسر این خانم آرشیتکته ولی بدلیل ضعیف بودن زیاد چشمهاش ( عمل هم شده) کمتر سفارش قبول می کنه و کار زیادی انجام نمیده و این خانم بیشتر از همسرش فعالیت می کنه. او مدت 15 ساله در سمنان کار پوست و زیبایی انجام میده تا سال قبل هفته ای دو روز هم تهران کار می کرد علاوه بر این بار مسئولیت خونه هم بر دوش خودشه.
دیروز برام می گفت سرما خوردم و حالم هیچ خوب نیست ولی چون از قبل نوبت داده بودم کنسل نکردم. قبل از ساعت 8 رفتم خرید کردم -غذا رو آماده کردم - تا بیام به مشتری ها برسم. همسرم خونه است ولی هیچ کمکی نمی کنه!
او می گفت همسرم مرد خوبیه ولی ایرادهاش و کارهایی که می کنه مثل قطره قطره چکیدن شیر آبه که روی اعصاب اثر می ذاره!
می گفت ما زن ها خودمون مقصر هستیم چون مسئولیت های زندگی رو که بیش از توانمونه قبول می کنیم مردها هم عادت می کنند و وقتی به سن میانسالی می رسیم انرژی مون تموم میشه و خیلی سخته این عادت ها رو از سر مردها انداختن!
این خانم که اولین بار بود این جور درددل می کرد,گفت: حالا وقتی به همسرم اعتراض می کنم , میگه: خانم های مشتری ات حتمن به تو یاد میدن و تو تغییر کردی!! همسرم نمی دونه همه این ها در وجود من بوده وقتی جوون بودم تحمل و گذشت می کردم ولی الان برام سخته از حقم بگذرم چون خودم توانم کم شده!
وقتی او صحبت می کرد با خودم فکر می کردم چقدر دردها و مشکلات ما زن ها مثل همدیگه است و چقدر همه مرد ها شبیه هم هستن!

نوسیبیریسک (روسیه)

2006-11-13T13:20:00.000+03:30

کلیسای نوسیبیریسک

City of Novosibirsk
شهر نوسیبیریسک

بیش از 100 صد سال قبل که الکساندر سوم امپراطور روسیه بر ارتباط راه آهن داخلی به سیبری تاکید کرد, این شهر با داشتن منابع طبیعی فراوان بخصوص طلا با شروع ساختمان راه آهن سیبری در سال 1893و جذب صنایع سنگین توانست سریعا خود را به مرکز صنعتی سیبری تبدیل و همزمان با ایجاد امکانات رفاهی از قبیل رستوران ها وهتل ها وجاذبه های توریستی به یک شهر توریستی تبدیل گردید.
جمعیت این شهر بر اساس سرشماری سال 1989 حدود 1437000 می باشد.

بقیه عکس ها را در فوتوبلاگ ببینید.

با تشکر از آقای ژیان ساعدی برای فرستادن عکس های زیبا از نوسیبیریسک

برای اطلاعات بیشتر در مورد این شهر اینجا و اینجا را ببینید.

این شعر زیبای حبیب ساحر را به همه دوستانی که از زادگاهشون دور هستند بخصوص تبریزی های عزیز تقدیم می کنم

2006-11-11T15:15:00.000+03:30

نباید حتی در بدترین و نکبت بارترین شرایط, قابلیت های باز سازی جسم و ذهن را دست کم گرفت. نیروی حیات ناشناخته ترین نیروی جهان است.
«نرمان کازینز»

****

شیندخت و شعر ترکی با شعری زیبا از « خاقانی» آپدیت شد.

***
از این دوتا وبلاگ کاریکاتور هم دیدن کنید:

بدون مقدمه

پرانتز کارتون

زندگی نو

2006-11-09T15:30:00.000+03:30

کتاب «زندگی نو» از « اورهان پاموک» نویسنده ترک که برنده جایزه نوبل ادبیات 2006 است را خوندم. خیلی از خوندنش لذت بردم, حتمن بخونید. من این کتاب رو به توصیه آقای نگاهی که در وبلاگشون معرفی کرده بودن, خوندم . قسمت هایی از این کتاب رو انتخاب کردم که اینجا می گذارم.

اورهان پاموک/ زندگی نو

زمان چیست؟ تصادف! زندگی چیست؟ زمان! تصادف چیست؟ زندگی, زندگی نو!

***
دیگران وقتی به طبیعت نگاه می کنند مرزها, نقص ها و ترس های خودشان را می بینند. بعد , از ضعف خودشان می ترسند و به این می گویند بی مرزی و بزرگی طبیعت. اما من در طبیعت بیانیه ای قوی, نوشته ای غنی می بینم که اراده ام را که باید سر پا نگهش دارم, به یاد می آورد, آن نوشته را مصممانه, بی رحمانه, شجاعانه می خوانم.
مردان بزرگ, مثل درختان بزرگ, مثل کشورهای بزرگ, آن هایی اند که توانسته اند درونشان نیرویی چنان قوی جمع کنند که هر آن ممکن است منفجر شود. وقتش که برسد, فرصتش که فراهم شود, زمان شکل گیری تاریخ نو که برسد, این نیروی بزرگ, همراه با مردی بزرگ که به حرکتش در آورده, بی رحمانه تصمیمش را می گیرد, به جنبش در می آید. آن وقت قضا و قدر هم با همان بی رحمی اش به حرکت در می آید.

***
اشیا حافظه دارند؛ آن هاهم مثل ما اتفاقات و خاطره ها را ثبت می کنند, اما بیش ترمان حتی متوجه نمی شویم. اشیا از همدیگر پرس و جو می کنند, با هم به توافق می رسند, نجوا می کنند و بین خودشان آهنگی پنهان می سازند, این موسیقی را که بهش می گوییم دنیا.

***
ما شطرنج را به غرب یاد داده ایم؛ چیزی دنیوی,شبیه میدان جنگ, میان ارتش سفید و سیاه, در حکم جنگی روحی بین نیکی و بدی درونیمان, آن ها چه کرد ه اند؟ وزیرمان را ملکه, فیلمان را اسقف کرده اند؛ مهم نیست. اما شطرنج را مثل پیروزی منطق خودشان و منطق حاکم بر دنیا به ما پس داده اند. امروز سعی می کنیم با منطق آن ها حسیات خودمان را بفهمیم و گمان می کنیم که این یعنی متمدن شدن.

***
زندگی همین است دیگر: تصادف هست, قسمت هست؛ عشق هست, تنهایی هست, شادی هست؛ غم هست, یک نور, یک مرگ, اما خوشبختی ای نامحسوس هم هست؛ نباید این ها را فراموش کرد.

***
پ.ن: کتاب دیگه ای که تازگی خوندم, کتاب «دختری با گوشواره مروارید» نوشته خانم « تریسی شوالیه» و ترجمه خانم« گلی امامی» رمان واقعن قشنگی بود. فیلم اون رو هم بتازگی شبکه 4 پخش کرد هر چند به زیبایی کتاب نبود (بخصوص با سانسورهایی که میشه!) ولی برای حس کردن داستان ِکتاب بد نبود.
در مورد این فیلم توضیحاتی اینجا نوشته شده بخونید.

روناک عزیزم , تولدت مبارک

2006-11-09T00:10:00.000+03:30

سومین بهار زندگیت مبارک

امروز روز توست فرشته کوچک ما
دلتنگ خنده هات هستم.
امسال نتونستم مثل هرسال در جشن تولدت شرکت کنم و در غربت با یاد خنده های شیرینت و شیرین زبونی هات تولدت رو جشن می گیرم.

ایمیلی در رابطه با معلولیت

2006-11-08T00:25:00.000+03:30

ایمیلی از یک دوست در مورد پست قبلی (معلولیت چیست) بدستم رسیده که این دوست خواستن به عنوان یک ناشناس ایمیلشون رو در شیندخت بگذارم.
با تشکر از این دوست عزیز

این مطلب شما من رو به فکرانداخت و به یاد گذشته.
تعریف معلولیت در جامعه ما به نادرست بکار میره وبه غلط مورد استفاده قرار می گیره .
ایمیل این دوست عزیز من رو واداشت تا این ها را بنویسم و بگم دوست عزیز شما که فکر سلیم دارید سالمترین فرد جامعه هستید. شما علاوه بر کارائی الگو وراهنما همه هستید.

پدرمن, مَرد قوی هیکلی بود و از نظر شکل ظاهری سالمتر از هر فردی بود. ولی روزی نبود که با کمربند به عناوین مختلف به جون من که بچه کوچکی بودم نیفته
بچه ای که نه توان تحمل شلاقهارو داشت, نه توان فرار و نه توان دوست نداشتن!اثرات این برخوردها هم اکنون که خودم تشکیل خانواده دادم و فرزند دارم بی تاثیر نیست .
زجری که برای فراموشی وتکرارنکردن اعمال پدرم کشیدم بمراتب بدتر از خود کتک های پدرم بود
از او ایراد نمی گیرم چون سیستم فرهنگی که بر جامعه حاکم بود اینطور اقتضا می کرد. تامین اجتماعی هم نبود اگر تامین اجتماعی بود و حمایت از کودکان, من از 15 سالگی خانواده را ترک می کردم و می رفتم.
آموزش نبود واین کل سیستم معلول بود وهست نه من و شما.

واین جدیدترین مطلب که خوانم مشابه سرگذشت من.

پس شما برخورد افراد محدود جامعه را به دل نگیرید چون ناشی از عدم امکانات فوق و آموزش اجتماعی است برای درست کردنش هم عمر نوح می خواهد.
برای شما و همه دوستان معلول آرزوی موفقیت دارم.

معلولیت چیست؟

2006-11-07T12:03:00.000+03:30

در اصطلاح عامیانه کسانی که نقص عضو داشته باشند معلول به حساب می آوریم . ولی اگر دقیق تر به این موضوع بپردازیم معلولیت انواع مختلف دارد.
معلولیت های روانی ( اسکیزوفرنیا- اختلالات اضطراب- ترس از مکانهای شلوغ و ...)
معلولیت های ذهنی
معلولیت های حسی ( ناشنوایی- نابینایی- آب سیاه- آب مروارید و ...)
معلولیت های جسمی و عصبی ( صرع- قطع عضو و ...)
معلولیت های یادگیری

در سنین کهولت همه دچار نوعی معلولیت می شوند! معلولیت نمی تواند نقص باشد و باز دارنده . افراد دارای معلولیت حق بودن و زندگی کردن دارند مانند تمام انسان های دیگر. جامعه نمی تواند این حق را از آنها بخاطر ناتوانی هایشان سلب کند.
و ما وظیفه داریم بجای اینکه با دید ترحم به معلولین نگاه کنیم آنها را بعنوان عضوی از جامعه در کنار خود بپذیریم و به حق و حقوق آنها احترام بگذاریم.

معلولینی در جامعه ما وجود دارند که با تلاش خود بسیار موفق تر از من و شما هستند که سلامت جسمی داریم.

دوست عزیزی لطف کرده و ایمیلی برای من فرستاده که با اجازه ایشان ایمیل این دوست خوبم را اینجا می گذارم تا همه شما با ایشان آشنا شوید.
معصومه عزیز از وبلاگ فریاد بی صدا

با عرض سلام خدمت دوست خوبم شراره
من در سن چهار سالگی بر اثر یک تب شدید که منجر به تشنج شد دچار یک بیماری بنام کره آتتوز (عدم تعادل در اندامها و لرزش) شدم و دوران دبستان من در یکی از مدارس عادی ثبت نام کردم متاسفانه مرا نپذیرفتند و من مجبور شدم به مدارس استثنایی بروم ولی خیلی ناراحت بودم و بعد از یک هفته از رفتن به آنجا ابراز ناراحتی کردم با تلاش خانواده، اصرار خودم بلاخره با رفتن من در مدارس عادی موافقت شد ولی از من و خانواده ام تعهد گرفته شد که هیچ مسئولیتی در قبال ناتوانی من ندارند و من باید همگام با افراد سالم و عادی پیش بروم از آنجایی که من به درس بسیار علاقمند بودم پذیرفتم و دوران دبستان خیلی خیلی سخت گذشت و همین طور راهنمایی و دبیرستان ولی دوره دبیرستان راحتر بودم چون توانسته بودم نگاه و باور دیگران را نسبت به تواناییهایم تغییر دهم. سال اول من با کوشش و علاقه فراوان در کنکور روانشناسی شاخه بالینی در تهران پذیرفته شدم خیلی خوشحال شدم و برای ثبت نام مراجعه کردم و آنها از من خواستند برای رعایت حالم یک گواهی از پزشک معالج خودم ببرم ولی متاسفانه پزشکم در خارج از کشور بود و من مجبور شدم به یک پزشکی که شناخت سطحی از من داشت مراجعه کنم و متاسفانه به خانواده ام گفت این رشته برای ایشان اصلا خوب نیست و من را از رفتن به دانشگاه و رشته مورد علاقه ام بازداشتند .
من ماهها در حالت ناباوری و دپرس به سر بردم و عاقبت چاره ای جز تسلیم ندیدم و تصمیم گرفتم نرم افزارهای مورد علاقه ام را یاد بگیرم و با علاقه شروع به خریدن کتابهای آموزشی کردم و بعد از مدتی متوجه شدم دارای کار اموز هستم و از آن به بعد با اینکه نگاه جامعه نسبت به توانایی های من و امثال من خیلی بد و غیر منصانه بود ولی در چندین شرکت به عنوان کار آموز وارد شدم و سعی بسیار سعی کردم توانمندیهایم را نشان دهم. خیلی سخت بود و تجربیات زیادی کسب کردم و قضاوتهای خیلی بدی را دیدم ولی تسلیم نشدم و بعد از سالها اکنون در یک روزنامه صفحه آرایی می کنم و در یک آتلیه میکس و مونتاژ مشغول به کار هستم .
من مدت دو سال پیش اتفاقی با عده ای از دوستان و همنوعان عزیزم آشنا شدم و یک گروه بنام باور را تشکیل دادیم و اهداف این گروه توانمند سازی ، حقوق شهروندی، و فرهنگ سازی هست . ما تلاش می کنیم نگرش مردم و مسئولین را نسبت به خودمان تغییر دهیم و فرهنگ ترحم را به حمایت و تشویق تبدیل کنیم.
به نظر من معني معلوليت هنوز بين اكثر مردم نهادينه نشده آنها ازمعلوليتی صحبت می‌کنيد كه مساوي ست با محدوديت يا محروميت، ولي معلوليت فقط يک محدوديت جسمی است. اين محدوديت جسمی هرگز محروميت و ناتوانی نيست.
حدود یک سال چند ماه پیش نمایندگان برای ما هم قانون تصویب کردند قانون حمایت از حقوق معلولین ولی متاسفانه هنوز منتظر اجرای آن هستیم.
به قول شاعر كاشاني وقتي اين را مي گفت ، مي دانست كه هر زخمي يك روز خوب مي شود و ما زير و بم هاي زندگي را از ياد مي بريم.
«گاه زخمي كه به پا داشته ام زير و بم هاي زمين را به من آموخته است.»
جز آنها كه درد را هر روز از نو مي آموزند و فراموش نمي كنند اما ساده فراموش مي شوند.
ولی باید به یاد داشت که هيچ تضميني براي هيچ كس وجود ندارد شايد چند ثانيه ديگر شما هم بر اثر اتفاقي دچار وضعيتي مشابه من يا بد تر از من شويد خيلي خواسته ناچيزي است يك روز خودتان را جاي يك معلول بگذاريد ببينيد مشكلات يك معلول چيست و چه خواسته ها و نيازهايي دارد و اگر اين ديد را نسبت به شما داشته باشند چه حسي دارید؟؟
در پيچ جاده هاي بي برگشت كمين كرده است ، در پس حوادثي كه منتظرشان نيستيم. چه كسي مي تواند از سلامتش تا فردا مطمئن باشد؟»
ممنون هستم شراره عزیزم که این فرصت را به من دادی و برای شما دوست عزیز آرزوی موفقیت و سلامتی دارم.
با احترام فراوان ارادتمند شما معصومه

کمپین قانون بی سنگسار

2006-11-05T12:10:00.000+03:30

برای مخالفت با قانون سنگسار به اینجا بروید و امضا کنید.

این دادخواست فرستاده می شود به:
رييس قوه قضاييه
رييس مجلس شوراي اسلامي

موضوع دادخواست:
دادخواست براي حذف مجازات سنگسار از قوانين ايران

لینک از خورشید خانم

خواب خوش

2006-11-04T13:45:00.000+03:30

صبح با تکان های تند بهداد چشامو باز کردم. در حالی که تند تند تکانم می داد, می گفت: داشتی چی خواب می دیدی که اینطور می خندیدی؟!
من که خوشی خواب از سرم پریده بود با دلخوری گفتم این جوری بیدار می کنن؟!

بعد که فکر می کردم به خودم گفتم: آیا خوشی های زندگی هم اینقدر ناپایداره؟ مانند خوشی رویای شیرین خواب صبح, کوتاه- که با تلنگری تمام میشه!

خانه دوست کجاست؟

2006-11-02T19:03:00.001+03:30

پر حرفی های زنانه همراه با خنده های پر سر و صدا.
درد دل کردن ها همراه با حلقه زدن اشک در چشم.
خوردن آجیل و شیرینی و لعنت فرستادن به خودمون که رژیم می شکنیم!
قدم زدن در هوای پاییزی و پشت ویترین ها به تماشا وایستادن و یا سرک کشیدن به هر فروشگاه.
همه و همه در کنار یک دوست خوب می تونه لذت بخش باشه و آدم رو سرحال بیاره.

تو که هیچوقت اینجا رو نمی خونی که برات بنویسم, هر بار که میام پیشت کلی انرژی می گیرم و البته چقدر هم لات میشم!:)
ولی اینو می نویسم که خودم یادم بمونه تو همیشه چقدر به من محبت داری و دوستی با تو برام باارزشه.

خانه دوست کجاست؟
همانجاست که: مهربونی هاش گرما بخش خونه بزرگش - بوی عطر گل های یاس وحشی حیاطش, بوی خوش دوستی- همراهی و همفکری هاش ,آرامش دهنده.
خانه ات پایدار باشه همیشه.

لاله لَر / رشید بهبوداف

2006-10-31T10:20:00.000+03:30

دوران جوانیم همیشه آهنگ لاله لَر , رشید بهبوداف رو زمزمه می کردم. جور خاصی این آهنگ رو دوست داشتم شاید چون گل لاله رو دوست دارم, گل بهاری:)

این آهنگ زیبا رو بتو تقدیم می کنم که همیشه به من لطف داری. امیدوارم همیشه زندگیت به طراوت بهار و به زیبایی لاله ها باشه.

آهنگ ترکی لاله لَر از رشید بهبودف

اول بهار در دشت گنجه
باز لاله ها روئیده اند
برگ های خیس شده از بارانشان را
به دشت و دمن پهن کرده اند
لاله ها لاله ها ، لاله ها لاله ها

متن کامل این شعر را اینجا بخوانید.

***

با تشکر از شهربانوی عزیز که محبت می کنه و با حوصله وقت می ذاره اشعار زیبای ترکی رو برای شیندخت و شعر ترکی ترجمه می کنه. این گل های لاله تقدیم به تو شهربانوی خوب و مهربون. امیدوارم همیشه شاد و سلامت باشی و به طراوت این گلها. زندگیت گلبارون باشه همیشه.

بازنشستگی

2006-10-29T15:30:00.000+03:30

کسی می دونه یک زن خانه دار چه موقع بازنشسته میشه؟!

***

شعر بازنشستگی از آقای سراج اکبری را اینجا بخوانید.

پرور

2006-10-27T18:02:00.000+03:30

چهار روز تعطیلی اجباری بدون برنامه ریزی قبلی واقعن خسته کننده است. از این چهارروز نتونستیم برای سفر استفاده کنیم ولی دیروز زدیم به کوه و دشت و جاتون خالی حسابی هم خوش گذشت.

دیروز رفتیم منطقه حفاظت شده «پرور» در «شهمیرزاد». قرار بود صبح خیلی زود بریم کوه ولی خب صبح خیلی زود ما 6 صبح شد و وقتی رسیدیم همه گرسنه بودن و صبحونه می خواستن:) بساط چادرها و صبحونه رو روبراه کردیم و بعد از صبحونه کوه رفتیم.

نمای چادرهامون از بالای کوه

صبح که رسیدیم هیچ کس نبود و ما تنها بودیم ولی تا ظهر اونجا خیلی شلوغ شد و تعداد زیادی برای پیک نیک اومده بودن .

عده ای موزیک گذاشته بودن ومی رقصیدن عده ای دیگه فوتبال بازی می کردن, یک گروه الک- دولک و عده ای هم ورق بازی می کردن. جالب این بود که فقط خانم ها کوه می رفتن.(شاید چون خانم ها نه می تونستن برقصن و نه فوتبال بازی کنن:)
عکس کوه خانم ها رو اینجا ببینید.

هوای آفتابی پاییزی هم با ما یاری کرد و روز خوبی رو گذروندیم هر چند موقع نهار باد سردی می وزید که مجبور شدیم نهار رو داخل چادر بخوریم ولی با همه این ها پیک نیک خیلی خوبی بود.

گلهای وحشی که آیشین چیده بود و از من خواست از گلهاش عکس بگیرم:)

همه مااز طبیعت زیبا لذت می بریم ولی به فکر حفظ و تمیز نگه داشتن اون نیستیم.
این هم عکس زباله هایی که از کوه جمع کردم. متاسفانه خیلی بیشتر از این ها بود ولی کیسه پلاستیکی من کوچک بود!

پرنده ه های زیبایی هم دورو بر چادرمون جولان می دادن که خیلی شبیه کلاغ بودن یکی از دوستانمون گفت اسم ترکی اون« گی قرقه» است اسم فارسی اونو کسی می دونه؟

این هم نوعی خار که زمان دانشجویی در گردش علمی به ما نشون دادن و گفتن اسمش « کلاه میرحسن Acanthophyllum» است

اصلاحیه:
اسم درست این خار « کلاه میر حسن»Acanthophyllumاست. و من اشتباهی « کلاه ملا حسن» نوشتم.
زیاد هم بیراه ننوشته بودم میرها ملا شدن!:)

با تشکر از آقای درویش که اسم درست این گیاه رو گفتند.

بقیه عکس ها رو در فوتوبلاگ ببینید.

تقدیم به آذرخش عزیز که عاشق انگور است. آذرخش جان اگه بیای ایران از تو با انگور « گلین بیرماغی» بدرانلوی ِ بجنورد پذیرایی می کنم
تولدت مبارک

***
تفسیر آقای قدیمی رو در مورد تعطیلی ناگهانی دولت و رابطه آن با دوتا بچه کافی نیست آقای احمدی نژاد رو بخونید:)

بلاخره دوتا بچه کافیه یا نه؟!!

2006-10-24T19:50:00.000+03:30

عید فطر مبارک

***
در مملکت غریبی زندگی می کنیم! دولت مردان مان ثبات فکری ندارند و هر روز سازی کوک می
کنند . در سال های دهه شصت بخاطر جنگ و نیاز به تشکیل ارتش بیست میلیونی! تشویق به زاد و ولد و ازدیاد جمعیت بود که اثراتش را الان می بینیم . همین کودکان دهه شصت جوانان بیکار جویای کار امروز هستند! وقتی افزایش جمعیت جوان و کمبود و چند شیفته بودن مدارس , بیکاری و ... به اوج رسید و به دولت فشار وارد کرد شعارهای دوتا بچه کافیه و ... شروع شد طوری که فرزند چهارم خانواده از مزایای کوپن و ... محروم می شد و حالا تشویق برای فرزند بیشتر!
آیا آقای احمدی نژاد به مدارس دولتی با امکانات کم آن سر زده؟ کلاسی ده متر مربعی با سی دانش آموز که در هم می لولند. آیا ایشان توانستند کمبودهای این همه دانش آموز و جوانان بیکار را جبران کند که جایزه تشویقی برای زاد و ولد بیشتر می گذارد؟!

پ.ن: امروزه شعار یک دونه بچه کافی رو باید بکار ببندیم چون واقعن یک دونه بچه کافیه!:)

***
من می زایم،پس هستم!

وقتی آقایون شریک کار منزل می شوند!:)

2006-10-23T14:12:00.000+03:30

یه مدتیه بهروز در شستن ظرف ها کمکم می کنه. دیشب قبل از خواب رفتم آشپزخونه سر زدم دیدم روی میز یک دستمال روی چیزی به این صورت کشیده شده

فکر می کنید زیر دستمال چیه؟!

وقتی دستمال رو برداشتم دیدم ظرف غذای بهروزه که آخر شب غذا خورده بود. ازش پرسیدم اینو چرا این جوری اینجا گذاشتی؟ گفت: گذاشتم که سحر توی همین غذا بخورم!:)

اگر همه آقایون اینجور کار کنند دنیا گلستان می شود!:)

وقتی من حتی لیاقت ندارم محرم نگاهش باشم چگونه توقع دارم محرم رازش باشم.
کاریکلماتور آپدیت شد.

***
هر وقت دلتنگ بچگی های پسرهام میشم به اینجا سر می زنم و از خوندن مطالبش لذت می برم و میرم به اون سالهای دور.

برای چهار سالگی شیدای شاپرک

اعتماد به نفس یا پررویی؟!

2006-10-22T11:42:00.000+03:30

لازمه انجام دادن هرکاری و موفق شدن در اون کار, داشتن پشتکار و اعتماد به نفسه. اینو همه ما می دونیم و بارها از اعتماد به نفس پایین مون نالیدیم و حتا کسانی هم که فکر می کنن اعتماد به نفس بالایی دارن باز هم در بسیاری از موارد مکثی کردن و توانایی خودشون رو دست کم گرفتن.
چه عواملی در پایین بودن اعتماد به نفس دخالت داره و چه چیزهایی برای بالا بردن اعتماد به نفس کمک می کنه و... این سوالها رو بارها از خودم پرسیدم و در موردشون مطلعه کردم وبرای کمک به بالا بردن اعتماد به نفس خودم و خانوادم تلاش کردم ولی در بعضی موارد باز هم شک و تردید که ناشی از همین پایین بودن اعتماد به نفسه به سراغم آمده. هربار کاری رو خواستم انجام بدم حتا در خودم توانایی انجام آن کار رو دیدم ولی حرف های منفی دیگران و به قول معروف «آیه یاس» آنها باعث شده پیگیر اون کار نباشم ( اینجا لازمه مثل اون قورباغه کر بود!)
ولی این بار واقعن تصمیم گرفتم برای کاری که می خوام انجام بدم پیگیر باشم و با اعتماد به نفس بالا تلاش کنم حتا اگه همه بگن سخته و نمیشه و ...

یکی از آشناهامون که آقای مسنی هستند در مورد قبولی خودشون در کنکور برام تعریف کردند واقعن برام جالب بود ایشون می گفتند:
« من در دوران دبیرستان نمره انگلیسیم «بیست و پنج صدم» بود و همیشه از تک ماده استفاده می کردم. آرزوم بود که یکبار از این درس نمره 7 بگیرم. برای رشته ای که می خواستم شرکت کنم زبان انگلیسی شرط اول بود و باید از انگلیسی نمره 40 می گرفتم. بیشتر از صد سوال بود . با خودم فکر کردم اگر چهارتا چهارتا (a-b-… ) بزنم حداقل باید 35 بگیرم و شانس بیارم 40 می گیرم. من بطور سیستماتیک زدم و انگلیسی رو از روش ریاضی حل کردم و نمره 45 گرفتم و قبول شدم. در محیطی قرار گرفتم که استادهام همه انگلیسی بودن. اوایل که آکادمیک بود با هر کلک و تقلبی نمره گرفتم البته خیلی اذیت شدم ولی از رو نرفتم. ولی کم کم یاد گرفتم طوری که 6 ماه بعد من مدت 45 دقیقه با مسئولمان سر موضوعی با زبان انگلیسی بحث کردم. این برام خیلی لذت بخش بود که من بیست و پنج صدمی در درس زبان حالا داشتم با یک انگلیسی زبان بحث می کردم!
من تا وقتی دیپلم گرفتم نمی دونستم که حروف« هاش و ایگرگ» که در ریاضی بکار می بریم انگلیسی نیست و فرانسه است و در انگلیسی « اچ- وای» است.»

وقتی این آقا خاطراتش رو تعریف کرد بهشون گفتم: عجب اعتماد به نفسی داشتید؟ ولی ایشون در جوابم گفتن: این اعتماد به نفس نبود, پررویی بود!

پ.ن:گاهی واقعن لازمه در کارهامون پررو و سمج باشیم:)

انار

2006-10-21T01:10:00.000+03:30

هر وقت انار می خورم یاد این شعری که در کتاب فارسی کلاس سومی هاست می افتم

صد دانه یاقوت دسته به دسته / با نظم و ترتیب/ یکجا نشسته
سرخ است و زیبا / نامش انار است/ هم ترش و شیرین/ هم آبدار است

من عاشق انار هستم اونم از نوع قرمز و ترش:)
مرحوم عموم همیشه می گفت: انار میوه بهشتیه یک دونه شو هم نباید دور بریزی!
امشب این انار ترش و قرمز رو بیاد عمورضا خوردم.
روحش شاد.

انصاف کن

تو هنوز نوجوانی ، من چه سخت تغییر کردم
تو زیباتر شدی ، از جوانی من اثری نماند
فکر نکن نوبهاری چون من تغییر نمی کند
باد خزانی باغ و باغچه ام پژمرده کرد
تو خلیل و من آتشم ، چگونه در مقابلت خاموش نشوم ؟
من مرگم ، تو مانند آرزو هر زمان عمر می کنی
تو مرا شکست خورده انگاشتی ، درست است بنده شکسته ام
این جان به گمانم قلبی است ، این قلب جانیست که تو دیدی
سوگلی من ، تو مرا با امر نه با انصاف صدا کن
تنها خودت به لطف و انصافت حاکمی
نظامی در خدمتت مانند بنده ایستاده رحم کن
تا در دو دنیا دلم از تو کامروا باشد

نظامی گنجوی

***
فوتو بلاگ هم آپدیت شد.

پول برره ای

2006-10-18T11:52:00.000+03:30

موقع رفتن سفر, روناک از طرف مامان و باباش پاکتی رو آورد به من داد و گفت: خاله جون بازش کن
گفتم: چیه توش؟
روناک فوری گفت: پول برره ای!

این هم پول برره ای به قول روناک:)

روناک و آیشین توی حیاط بازی می کردن وقتی سراغشون رفتیم و پرسیدیم چکار می کنید؟
گفتن ماشین عروس درست کردیم!

پ.ن: با برگ های درخت انگور خیلی هم خوشگل درست کرده بودن!

در این عکس قیافه اونا رو که از ترس عمو بهروز موش شدن می بینید:)

2006-10-16T23:26:00.000+03:30

رضا كهولي، يكي از چهار مخترع برتر جهان در سال 2005 ، نمي‌تواند در جشنواره‌ي جهاني مخترعان در لندن شركت كرده و دوّمين اختراع بزرگ خود را ارايه دهد. مي‌دانيد چرا؟ چون توانايي تأمين مبلغ 15 ميليون تومان وثيقه‌اي كه معاونت نظام وظيفه براي خروج او تعيين كرده را ندارد!!
...
دلم مي‌خواهد داد بزنم و فرياد برآورم از اين همه فرصت‌سوزي و كج‌سليقگي ... دلم مي‌خواهد بگويم: آقايان عزيزي كه دلتان به حال افتادن يك تكه نان در گوشه‌ي خيابان مي‌سوزد و بلافاصله آن را از زمين بر‌مي‌داريد تا نعمت خدا لگدكوب نشود ... لطفاً سري به مدارس شهر بزنيد تا ببينيد اين بزرگترين نعمت‌هاي پروردگار را چگونه به امان خويش رها كرده‌ايم و مجبورشان مي‌سازيم تا در دسته‌هاي متراكم سي چهل يا پنجاه نفري و در قفسي به نام «كلاس»، كتاب‌ها و جزوه‌هاي متعدد و بي‌روح را از حفظ كرده و مقلدانه در پي كسب نمره، يا در بهترين حالت، «شيوه‌ها و شگردهاي تست‌زدن» باشند!!!

خاطرات سفر حج 4 (قسمت آخر)

2006-10-15T15:46:00.000+03:30

از این سفر دو هفته ای خاطرات زیادی دارم . خاطراتی که هیچوقت فراموش نمی کنم. شاید گفتن آنها برای شما خسته کننده باشه ولی برای خودم بیاد ماندنی ست.

فراموش نمی کنم اون صبحی رو که بعد از نماز وقتی با چشم اشک آلود سر از سجده برداشتم دست یک زن عرب بطرفم دراز شده بود و یک مشت دستمال کاغذی رو بطرفم گرفته بود در حالی که با دست دیگه اش سرم رو نوازش می کرد جملاتی به عربی می گفت که من از بین آنها فقط « حبیبی... الله» رو متوجه می شدم.
یا دختر عربی که با من با زبان اشاره و نیمه عربی و فارسی و انگلیسی و ... بحث بر سر شیعه و سنی می کرد! من به او می گفتم شیعه و سنی برادر ولی او مصرانه می گفت: لا برادر!
ولی با همه سماجتش برای این بحث , با زبان بی زبانی با هم دوست شدیم گفت دانشجوی دامپزشکی است! همسر جوانش رو به من نشان داد . من هم در مورد رشته خودم و پسرهام گفتم همینطور سن خودم و بچه ها او هم با تعجب گفت: ماشاالله!
وقتی ازش خداحافظی کردم من رو بغل کرد و بوسید!

سجاده ای که جایزه گرفتم:)

در آخرین روز سفر در جلسه ای که از طرف کاروان گذاشته بودند قرعه کشی می کردند. از خانمی پرسیدم برای چیه؟
گفت: به کسانی که دیشب در ختم قرآن شرکت کردند به قید قرعه, جایزه می دهند.
من هیچ وقت در تمام عمرم چیزی برنده نشدم و هیچ وقت به شانس اعتقادی ندارم و برام مهم نیست. ولی اون لحظه از صمیم قلب دوست داشتم جایزه رو ببرم با وجودی که می دونستم اون جایزه ارزش مادی نداره ولی برام مهم بود. شاید بعد از بحثی که با روحانی کاروان داشتم احساس می کردم به من به چشم یک کافر نگاه می کنه! شاید یک محک زدن برای خودم بود, نمی دونم؛ ولی همینطور که بدست پسر بچه ای که داشت کاغذها رو هم می زد تا اسمی بیرون بکشه نگاه می کردم تو دلم هم از خدا می خواستم اون جایزه مال من باشه. همون لحظه اسم من رو خوندن. هیچ وقت اینقدر خوشحال نشده بودم و این جایزه برام خیلی باارزشه, یک یادگاری از این سفر خوب

***
من همیشه در گرما کم طاقت بودم ولی در این سفر با همه گرمی و شرجی بودن هوا (بخصوص در مکه) عرق می ریختم ولی احساس گرما نمی کردم! در این سفر کلی انرژی مثبت ذخیره کردم هم بخاطر وجود کعبه و مرکز جاذبه اش و هم آن همه انسان هایی که خالصانه با یک هدف آنجا بودن و دعا می کردن. همه این انرژی مثبت باعث شده بود من پر انرژی باشم واز سفرم لذت ببرم طوری که بعضی از همسفرانم می گفتند باید بریم کنار شراره از او انرژی بگیریم!

شب آخر تا صبح در مسجدالحرام بودم و دلم نمی خواست آنجا رو ترک کنم و آرامشی که در این سفر بدست آورده بودم رو نمی خواستم از دست بدم. اولین بار بود اینقدر دور از خانواده بودم ولی دلتنگ هیچ کس نبودم!
همینطور که در اولین خاطره ام نوشتم به اصرار به این سفر رفتم ولی موقع برگشتن دلم نمی خواست سفرم تموم بشه و اگه می تونستم بیشتر می موندم و الان گاهی دلتنگ حال و هوای آنجا می شوم.

این سفر برای من بسیار دوست داشتنی و بیاد ماندنی بود . قبلن در مورد زیبایی های آنجا زیاد شنیده بودم ولی تا وقتی خودم نرفتم و از نزدیک این حس خوب رو پیدا نکردم نمی تونستم بفهمم !

***
از دوست خوبم آقای ساعی که راهنمایی ها و توصیه هاشون در این سفر خیلی کمکم کرد, سپاسگزارم و براشون آرزوی سلامتی دارم.

***

عکسهای مسجدالحرام را اینجا ببینید.

***

شیندخت و شعر ترکی هم آپدیت شد.

سریال های ایرانی

2006-10-11T22:42:00.000+03:30

همیشه برام عجیب بود وقتی می دیدم دوستان خارج از کشور سریال های ایرانی رو از ماهواره نگاه می کنن. سریال هایی که ما در داخل رغبت به تماشای آنها نمی کنیم ولی اونا با داشتن بهترین فیلم ها و سریال ها این فیلم ها رو نگاه می کنن. وقتی از یکی از این دوستان سوال کردم جوابی به من داد که برام جالب بود چون هیچوقت به این جنبه اش فکر نکرده بودم.

این دوست گفت:
ما به محتوا و موضوع سریال کاری نداریم بیشتر برای آشنایی با جو داخل ایران و تغییراتی که در این سال ها شده این فیلم ها رو نگاه می کنیم و برامون جالبه .
وقتی جام جم اومد تازه متوجه شدیم که چقدر لغت به محاوره روزانه اضافه شده ما اوایلش اصلا نمی فهمیدیم مثلا می گفتند کلید کرده / تابلو / سرکار گذاشته / سرکاریه...
چون زمان ما فقط یک لغت عوض همه اینها بود که: اذیت می کنه
حتی الان توی فیلم ها می بینیم در مورد ماشین میگن چنجر داره یا نه؟ ما نمی فهمیم یعنی چی
ترجمه چنجر میشه تغییر دهند نمی دونم منظورشون اتو ماتیک است؟ عوض کننده یعنی چی؟
یا توی سریال ها پیاده روهای بالای شهر رو می بینیم در یک متر مربع هم آسفالت- هم سیمان- هم موزائیک وهم خاکی دیده میشه, تعجب می کنیم. در یک سریال ماشین پلیس رو دیدیم که یه دونه از چراغ های جلوش اصلا نبود که از خود فیلم ما رو بیشتر خندوند!

پ.ن: وقتی ایمیل این دوستم رو برای بهداد می خوندم, بهداد با خنده گفت به دوستت بگو به جای دیدن این سریال ها بره توی دانشگاه های ایران,لغات و اصطلاحات خفنی یاد می گیره که نیاز به فرهنگ لغت جدید داره!

زنان مظلوم ما!

2006-10-10T03:55:00.000+03:30

مادری که دخترش را با ویلچر می برد!

یکی از خانم های همسفرمون رو از قبل می شناختم . شوهر پیرش رو هم دیده بودم و می دونستم او زن دوم همسرشه ولی نمی دونستم که موقع ازدواج , شوهرش دختری داشته که از او بزرگتر بوده!
این خانم وقتی دختر بچه 13 ساله ای بوده ,عمه اش فوت کرده او با شوهر عمه اش ازدواج کرده.
در سفر این خانم, دختر ِهمسرش رو با ویلچر این ور اونور می برد و با مهربانی و حوصله زیاد به او می رسید.

خاطرات سفر حج 3

2006-10-07T14:47:00.000+03:30

برای زیارت حرم پیامبر باید ساعت خاصی می رفتیم. فقط یکی از ابعاد حرم مختص خانم ها بود. تعداد زیاد خانم ها و هجوم آنها به طرف حرم همین یک بعد رو که چیزی از حرم دیده نمی شد را هم سخت کرده بود.( جلوی حرم را با قفسه ای پر از قرآن بسته بودند که داخل حرم دیده نمی شد)
زائرین هر کشور را یک دختر عرب با پلاکاردی که نام کشور روی آن نوشته شده بود کنترل می کرد تا طبق نوبت اجازه ورود به داخل حرم بدهند. ( آدم رو بیاد مسابقات ورزشی می انداخت)
زائرین مصر و سودان در یک سمت و زائرین ترکیه در سمت دیگه و اندونزی و مالزی هر کدام در گوشه ای آرام نشسته بودند و قرآن می خواندن و دعا می کردند تا اینکه نوبتشان برسه ولی زائرین ایرانی دائم در حال چانه زدن با دختر عربی که مسئول گروه بود. و دائم در فکر این بودند که بطریقی دودره بازی کنن و با کلک از گروه جدا شن و به سمت حرم بروند. یکی می گفت چادر مشکی سرتون کنین و خودتون رو قاطی عرب ها کنید. یکی دیگه می گفت چادرتون رو بردارید و قاطی زائرین کشورهای دیگه بشید خلاصه هر کسی به طریقی می خواست با کلک زودتر بداخل حرم بره. دختر عرب هم با فارسی نصفه و نیمه که بلد بود دائم التماس می کرد: خانوم ... صبر ... شلوغ... ولی کو گوش شنوا. یک خانم اهوازی صحبت های دختر عرب رو ترجمه کرد و گفت بیچاره میگه اگه برید داخل حرم خودتون اذیت میشید چون شلوغه جا نیست.
من با خودم فکر می کردم این همه اصرار برای کلک زدن آیا بخاطر شوق زیاد ما ایرانی ها برای زیارته و چون ما خیلی مسلمون تر از بقیه هستیم و یا بخاطر زرنگ بودنمونه؟!!

پ.ن: برای ورود به حرم پیامبر از دو صحن بزرگ می گذشتیم که سقف این دو صحن واقعن زیبا و دیدنی بود. سقف صحن اول از چوب کنده کاری شده و بسیار زیبا بود که موقع طلوع آفتاب بصورت کشویی روی صحن را می پوشاند و غروب آفتاب کنار می رفت. صحن دوم از چهار چتر بزرگ بصورت گل شیپوری بود که موقع طلوع آفتاب چترها باز می شدند و موقع غروب آنها جمع می شدند. بسیار زیبا و دیدنی بود ولی متاسفانه بردن دوربین بداخل حرم پیامبر ممنوع بود و کاملن بازدید بدنی می شدیم . معماری داخل مسجد النبی هم بی نظیر بود.

متاسفانه زیارت در مدینه کاملن مردانه است و زن ها اصلن به حساب نمی آیند. حرم پیامبر که فقط قسمت کوچکی برای زیارت خانم هاست. قبرستان بقیع هم کاملن مردانه است و خانم ها فقط از پشت پنجره ها نگاه می کنند و زیارت نامه می خونن!
این سوال برای من پیش اومده که چرا مکان های مذهبی رو زنونه – مردونه کردند؟! زیارت خانه خدا کاملن آزاده؛ مرد و زن در کنار هم در صف های فشرده و همه مراسم مختلطه و هیچ اشکالی در آن نیست حتا بخاطر کثرت جمعیت مرد و زن با هم تماس پیدا می کنند ولی زیارت مکان های دیگه که قداستش در حد کعبه نیست زنونه - مردونه کردند , چرا؟!

این محلی است که 7 مسجد در آن قرار دارد از جمله مسجد سلمان فارسی و مسجد حضرت فاطمه (س) ولی حجاج به جای توجه به مساجد به دست فروش ها توجه می کردن!

در زیارت دوره که از طرف کاروان ها برای بازدید اماکن مقدس می بردن , زائرین بیشتر فکرشون خرید بود و همه جا فقط دنبال دستفروش هایی که در این اماکن بساطشون رو پهن کرده بودن و تنها خریداران آنها هم ایرانی ها بودند!

صحنه های جالبی هم زائرین ایرانی در بازارها درست می کردند. موقع نماز فروشنده ها با عجله مغازه ها رو تعطیل می کردن و شتابان به طرف حرم می رفتن برای اقامه نماز جماعت و ایرانی ها در کنار درهای بسته فروشگاه ها می نشستند تا آنها از نماز برگردند! ( ما زائر بودیم و حاجی و آنها ...!!)

این دو عکس منطقه عرفات است . به جای چادرهای سفید که در حج تمتع این منطقه رو سفید پوش می کند در حج عمره دستفروش ها پر کردند.
روحانی کاروان در مورد این محل صحبت می کرد ولی زائرین بدنبال خرید خودشون بودن اونم چه آشغالهایی !

***

فوتو بلاگ هم با عکسهای جدیدی از سفر حج آپدیت شد حتمن ببینید ( حدود 12 عکس)

عمران صلاحی

2006-10-05T00:34:00.000+03:30

عمران صلاحی هم رفت!

این جمله ای بود که وقتی خواندم نمی خواستم باور کنم.
شعرهایش را دوست داشتم. الان فقط می تونم بنویسم
یادش گرامی و روحش شاد.

این شعر عمران صلاحی را در ژانویه 2004 در شیندخت و شعر ترکی گذاشته بودم.

گوندوز گونه عادتى وار٫ گئجه اولدوزلارا٫ آيا
بوداقلار باهارا
ميوه لر يايا
گمىلر دنيزه٫ باليقلار چايا
پنجره لر آچيلماغا٫ بير آز تازا هاوايا
آچيق يئلكن عادتى وار يئللره
آراز دلى سئللره
آينا گؤزه للييه٫ داراق تئللره
غريب آدام عادتى وار وطنه
داغلار دومانا٫ چنه
آيريليق گونلرى منه
من سنه!

------------------------------------------

روز به آفتاب عادت دارد٫ شب به ستارگان و ماه
شاخساران به بهار٫ ميوه ها به تابستان
كشتيها به دريا٫ ماهيها به رود
پنجره ها به باز شدن٫ به كمى هواى تازه
بادبان گشوده به بادها عادت دارد
ارس به سيلهاى ديوانه
آينه به زيبايى
شانه به گيسو
انسان غريب به وطن عادت دارد
كوهها به مه
روزها به جدايى من
من به تو!

"عمران صلاحی "

این هم یک شعر زیبا از عمران صلاحی

نام کوچک

درخت را به نام برگ
بهار را به نام گل
ستاره را به نام نور
کوه را به نام سنگ
دل شکفتة مرا به نام عشق
عشق را به نام درد
مرا به نام کوچکم صدا بزن!

***
کلام تو سنگ را آب می کند, از دوست خوبم آقای جدیدی در باره عمران صلاحی. حتمن بخوانید.

***

وبلاگستان و درگذشت عمران صلاحی

کودکی

2006-10-03T20:25:00.000+03:30

این انصافه دختر بچه 5 ساله رو اینجوری بپوشونیم؟!

آیشین کوچولوی ما آمادگی میره. شعر زیبای « یادش بخیر » آقای سراج اکبری و کودکستان رفتن آیشین, من رو برد به دنیای کودکیم و خاطرات اون سال ها. رفتم سراغ دفترچه دیکته کلاس اولم یادگاری از دوران کودکیم .

وقتی آیشین رو با کلاس اول خودم مقایسه می کنم خنده ام می گیره. آیشین خیلی ظریف و شکننده اس اگه کسی از کنارش رد شه اون وحشت می کنه. در کودکستانی که مختلطه و پسر بچه های شیطون زنگ تفریح از سر و کول هم بالا میرن و به همه تنه می زنن, آیشین نازک نارنجی ما از ترس ترجیح میده زنگ تفریح توی کلاس بمونه! ولی من با وجودی که از نظر جثه مثل آیشین لاغر و شکستنی بودم ولی خیلی پر جنب و جوش و شلوغ بودم.
یادمه مامان هر روز روپوشم رو اتو و کفش هام رو واکس می زد که مرتب باشم .روزهای بارونی چون کوچه بن بست ما گلی بود گاهی من رو بغل می کرد تا سر خیابون می برد که کفش هام گلی نشه گاهی هم با کفش کهنه تا سر خیابون می رفتم مامان کفش های واکس زده م رو اونجا می داد بپوشم! ولی ظهر که به خونه بر می گشتم مثل از جنگ برگشته ها بودم.( تقصیر از من نبود که زمان ما کفش اسپرت مد نشده بود و ما باید با کفش های چرمی واکس خور بازی و ورجه وورجه می کردیم :)

قیافه آیشین رو با اون مقنعه و روپوش با خودم مقایسه می کنم. موهای دم موشی یا گیس شده با تِل سفید کشی که به سر می زدم و یقه سفید گیپوری که روی روپوشم می بستم همیشه تمیز و مرتب بود و من چقدر اون تل کشی رو دوست داشتم. ( البته وقتی از مدرسه بر می گشتم یقه روپوشم یک دور کامل چرخیده بود و موهام هم به لطف تل کشی حفظ می شد:)

اولین دیکته ام ( حدود 40 سال پیش:)

اون موقع ها دنیای بچگی مون دخترونه – پسرونه نشده بود ما به راحتی می تونستیم همپای همبازی های پسرمون بازی و ورجه وورجه کنیم. کلاس پنجم , مدرسه ملی ادب می رفتم . بعد از عید بخاطر امتحان نهایی کلاس پنجمی ها رو بردن مدرسه پسرونه آریا. مدت سه ماه, مدرسه ما مختلط بود و چقدر با پسر ها به سر و کله هم می زدیم یکبار حسابی با پسرهای کلاسمون دعوامون شده بود . مدیر مدرسه دوست پدرم بود ( مرحوم آقای نقی پوران ) رفتم از پسرها به ایشون شکایت کردم . اون موقع تازه کلمه « متلک » رو یاد گرفته بودم, فکر می کردم متلک شکل قشنگ فحش دادنه! به خیال خودم می خواستم قشنگ صحبت کنم گفتم: پسرا به ما « متلک میگن» مدیرم خنده اش گرفته بود و گفت: چی میگن؟ منم چند تا از فحش های پسرا رو گفتم. مدیر با خنده گفت پدرشون رو در میارم . بعد ها که معنی « متلک » رو فهمیدم از مدیرم خجالت می کشیدم.

برای اینکه کسانی که از سرچ« خاطرات انوشه انصاری» به شیندخت میان, دست خالی برنگردند برای خواندن خاطرات «انوشه انصاری» که خیلی هم جالبه به اینجا بروید.

با تشکر از مهرشید عزیز برای فرستادن این لینک.

***
اینجا هم داستان های آموزنده جالبی داره بخصوص نتیجه گیری های اخلاقیش

یاد اولسون

2006-10-01T14:36:00.000+03:30

در سفر حج بطور تصادفی متوجه شدم یکی از همسفرانمون آقای « علی اکبر سراج اکبری» اهل قلم هستند و مقالات طنز اجتماعی در«روزنامه نسیم خراسان» بجنورد می نویسند. با ایشان صحبت کردم و در مورد شیندخت و بجنورد گفتم. ایشان هم علاقه مند شدند و گفتند که خاطرات کودکی شان را به صورت شعر به زبان ترکی سرودند. در بازگشت از سفر به منزلشان رفتم و ایشان با کمال سخاوت سی دی ضبط شده صدایشان همراه متن شعرشان را در اختیارم گذاشتند.

با تشکر از آقای سراج اکبری؛ بخشی از شعر ترکی « یاداولسون» را همراه با ترجمه و بخش کامل این شعر را همراه با صدای آقای سراج اکبری در شیندخت و بجنورد گذاشتم حتمن بخوانید و بشنوید. مطمئنن لذت خواهید برد حتا اگه با زبان ترکی آشنا نباشید.

یادِ مدَدِ قُله کمان اَلِمدَه
چاقالِغ قوَتِ اِکه دیزِمدَه
قرمز کمربند باغلیدِه بِلمدَه
سرچَه قوشینک دالِسنن چاپردِم
شاخَه لرنگ لای نن داش آتردِم

یاد دارم تیر کمانی در دست و نیروی کودکی در زانوانم را. کمربند قرمزی به کمر بسته بودم و به دنبال گنجشکها می دویدم و از لابلای شاخه ها سنگ می پراندم.

آیدِن لِغ گیجه لِه دامدَه یاتَردی
گِزمِزِ اولدوز لَرَه آتردی
چاقالقینگ خیالنه باتردی
تِز قَرِه دِی یوخ مِزِ آلمَدی
چوخ حیف اولده چاقالغ دَه قالمَدی

شب های مهتاب پشت بام می خوابیدیم. نگاهمان را به سوی ستاره ها می فرستادیم و به خیال کودکی فرو می رفتیم. زود پیر شدیم سیراب خواب نشدیم. حیف شد در دوران کودکی نماندیم .

شروع دوباره پارس ژورنالیست مبارک

***

چرا افغان‌ها گوي سبقت را از ما خواهند ربود؟

***

اول راست، دوم چپ

خاطرات سفر حج 2

2006-09-30T01:09:00.000+03:30

انوشه انصاری به خانه بازگشت.

عکس های انوشه انصاری که از سفر برگشته رو نگاه می کنم. خبرهایی با عنوان اولین زن توریست فضایی که ایرانی تباره ... در اخبار ماهواره و اینترنت دیده میشه و این افتخار بزرگیه برای زن ایرانی که هنوز برای حداقل حقوقش باید تلاش کنه ...
وقتی این خبرها رو می خونم و به حرف های سنتی که ما رو وادار به باور کردنش می کنن, فکر می کنم ,عصبانی میشم . هیچ نمی دونم باید چه کسانی رو مقصر بدونم و توضیح بخوام.

قبل از سفر کتاب هایی رو در اختیارمون گذاشتن که مناسک حج رو یاد بگیریم. به نظر خیلی سخت نمی اومد ولی کلاس هایی که گذاشته بودن و روحانی کاروان مون صحبت می کرد این اعمال رو پیچیده می کرد. وقتی مدینه بودیم و قبل از محرم شدن و رفتن به مکه روحانی کاروان اعلام کرد که به نوبت به اتاق هایمان می آید تا نمازمون رو در حضور ایشان قرائت کنیم و اگر اشکالی داشتیم برطرف کنیم چون نماز «طواف نسا» خیلی مهمه اگه درست قرائت نشه از «محرمی» خارج نمی شیم و به همسرانمون حرام میشیم! این به نظرم مسخره ترین توجیه ی بود که شنیدم .
بلاخره نوبت به ما رسید و روحانی محترم به اتاق ما اومد. اول از مامانم راجع به مرجع تقلید پرسید. یکی از آشنا ها قبلن به مامان گفته بود اگه بگید مرجع تقلیدتان آیت الله خامنه ایه اعمالتون راحت تره!
مامان هم خیلی راحت به روحانی دروغ گفت! بعد هم نمازش رو قرائت کرد روحانی هم تایید کرد وقتی نوبت من شد نمی تونستم به راحتی دروغ بگم. اعتراض کردم چرا این سوال ها رو می پرسه؟ مگه فرقی می کنه که مرجع کی باشه؟ مگه نوع طواف و انجام اعمال فرق می کنه؟ مگه همه ما با یک نیت نرفتیم اونجا و گفتم چرا با این سوال ها مجبور می کنید عده ای دروغ بگن؟!
روحانی که انتظار این حرف ها رو نداشت گفت: خانم شما سیاسی کردین این مسئله رو؟!
گفتم: نه. من اصلن سیاسی نیستم و با سیاست هم کاری ندارم. ولی نمی تونم دروغ بگم. نمی تونم توجیه شما رو بپذیرم. چرا میگید اگه قرائت نمازمون اشکال داشته باشه از محرمی خارج نمیشیم و بر همسرانمون حرام میشیم؟! این غیر منطقی ترین حرفیه که من شنیدم. گفتم: من اونقدر سواد دارم که نمازم رو درست بخونم ولی کسی که بیسواده و یا گویشش مشکل داره آیا با این حرف نگران نمیشه و باور نمی کنه!
آقای روحانی گفت: اونا باید نایب بگیرن!
گفتم چرا ما اجازه نداریم با هر زبونی که دلمون می خواد با خدای خودمون حرف بزنیم. چرا اینقدر پیچیده می کنید؟ آیا باید خدا قبول کنه اعمال ما رو یا شما؟
ایشان گفتن شما باید درست انجام بدهید آیا قبول حق قرار بگیره یا نه؟!
او که از بحث با من خسته شده بود گفت: من مجبورم این سوالات رو بکنم و این فرم رو پر کنم وگرنه متهم به کم کاری میشم حالا هم جلوی اسم شما خالی و علامت سوال می ذارم . اینو گفت و با قهر از اتاق بیرون رفت.
مامانم که نگران شده بود گفت چرا بحث کردی , حالا اگه چیزی بشه و برات بد بشه و ... گفتم من اومدم اینجا برای زیارت چطور میتونم به راحتی دروغ بگم؟! وقتی قبول ندارم چطور می تونم اجازه بدم با این نیت از من امتحان بگیره؟!
می دونستم کله شقیم و این کارم بازتاب قشنگی در کاروانمون نخواهد داشت ولی نمی تونستم که حرفم رو نزنم.

همین باورها و سختگیری ها باعث میشه ما همه کارهامون رو طوطی وار انجام بدیم شاید به همین دلیله که فکر می کنم عبادتمون خالصانه نیست!
من بار اول که محرم شدم و اعمالم رو انجام می دادم با وجودی که شوق داشتم و خیلی حرف ها و دعا ها ولی فقط مواظب بودم همه اعمالم درست باشه و تمام حواسم به کارهام بود نه به محیطی که اونجا بودم و نه به منشا عبادت! ولی بار دوم محرم شدنم خیلی راحت بودم و خیلی بیشتر لذت بردم چون خودم رو رها کرده بودم و فقط به یک چیز فکر می کردم حرف زدن با خدا!

سختگیری روحانی کاروان برای درست انجام دادن اعمال باعث شد زن کرو لالی که در کاروان بود برای بار دوم نتونه محرم بشه, چون روحانی معتقد بود کسانی می تونن نایب بشن که اعمالشون درست باشه. اون زن کرو لال که وضع مالی خوبی هم نداشت می خواست بار دوم به جای مادرش محرم بشه ولی روحانی اجازه نداد . او اشک می ریخت و التماس می کرد ولی روحانی گفت 50 هزارتومن بده نایب بگیر!
اون زن کرو لال تمام اعمال رو پا به پای ما انجام داد بدون محرم شدن. من به او گفتم اعمال تو از همه ما قبول تره حتا اگه محرم نشی.

خاطرات سفر حج 1

2006-09-27T20:10:00.001+03:30

طلوع آفتاب در قبرستان بقیع

از سفرم میخوام بنویسم . سفری که به اصرار عازم شدم به اصرار هم مجبور به برگشتن شدم!
من آمادگی رفتن به این سفر رو نداشتم به اصرار مامانم چون تنها بود عازم سفر شدم. یکسالی هم سفرم رو عقب انداختم . نمی دونم چرا فکر می کردم برای رفتن به این سفر باید کاملن آماده بود یک آمادگی روحی کامل و من این آمادگی رو در خودم نمی دیدم. شاید تلقین ها و حرف های دیگران باعث شده بود این فکر در من پیدا بشه احساس خوبی نداشتم یک نوع عذاب وجدان.
من اعتقادات خاص خودم رو دارم خیلی از مسائل مذهبی برای من قابل هضم نیست و توجیه هایی که می کنند رو نمی تونم بپذیرم. هنوز با مسئله حجاب کنار نیومدم و به هیچ وجه نمی تونم اونو بپذیرم ولی با همه اینا من در یک خانواده سنتی مذهبی بزرگ شدم که نماز و روزه جزو اصول تربیتی ما بود. من نه می تونستم کاملن سنتی باشم و نه اینکه همه اون عقاید و سنت ها رو زیر پا بذارم . دچار دوگانگی عجیبی شده بودم وخیلی اذیت می شدم. حرف های اطرافیان و آشناها به صورت شوخی و متلک باعث شده بود واقعن احساس گناه کنم با وجودی که به همه اونا جواب می دادم و هیچ جوری نمی تونستم حرف های اونا رو بپذیرم از جمله حرف هاشون در مورد حجابم که الان اینطور هستی بری مکه برگردی مجبوری حجاب بذاری حتا اگه خودت نخوای متحول میشی!!
می گفتم من اگر حجاب رو قبول کنم نیازی نیست که برم حج و برگردم حجاب بذارم مگر خدا فقط اونجاست! من اگر روزی تونستم حجاب روقبول کنم بخاطر خودم حجاب میذارم نه به عنوان تظاهر و ترس از دیگرون!
ولی ناخودآگاه حرف های آنها روی من اثر می ذاشت و من از رفتن به این سفر وحشت داشتم.
ولی وقتی رفتم اونجا دیدم ما رو با جزئیات ترسوندن و از کل دور کردن. با ذره بین بدبینی به مسائل نگاه می کنیم و شک هایی که در ما ایجاد کردن باعث شده ما از اصل دور بشیم و چقدر دید ما ضعیف و کوته بینانه است و چقدر سنت دست و پای ما رو بسته و ... وقتی رفتم اونجا از این سفر لذت بردم خیلی بیشتر از کسانی که سال ها آرزوی رفتن به این سفر رو داشتن. خیلی بیشتر از کسانی که مشتاقانه برای این سفر ثبت نام کرده بودن و در انتظار این سفر بودن. چون من با یک دید متفاوت رفتم و اونجا رو خیلی زیباتر دیدم .
توی تمام عمرم اینقدر نماز جماعت نخونده بودم, که در این سفر تمام نماز هام رو به جماعت خوندم . وقتی کنار یک عرب یا ترک یا مالزیایی و اندوزیایی به جماعت می ایستادم, لذت می بردم . اولین بار بود که با اهل تسنن از نزدیک آشنا می شدم باآداب اونا و عبادت کردنشون و چقدر خالصانه بود و چقدر راحت. و ما چقدر دقت می کنیم که عبادات تمون درست و کامل باشه و شاید هیچ لذتی از اون عبادت نمی بریم. نماز اول وقت می خونیم و بعد میگیم راحت شدیم نمازمون رو خوندیم!( این جمله رو به کرات خودم شنیدم) اونا نمازشون رو حتمن اول وقت و جماعت می خونن با بچه ای که به پشت بستن و یا در کنارشون نشوندن . ما با خودخواهی خودمون رو مسلمان ترین می دونیم ولی اونا خالصانه تر عبادت می کنن بدون ریا, بدون تظاهر.
ما افتخار می کنیم که جای مهر بر پیشانی داریم و این نشانه مومنیت ماست!! ولی اونا از مهر استفاده نمی کنن و در هر جایی که صدای اذان رو می شنون نماز می گذارن و سجده بر خاک می کنن!
اونجا بود که فهمیدم چقدر ما متکبر و خودخواه و فخر فروش هستیم حتا به مومنیت مون هم فخر می فروشیم .

غروب آفتاب بر روی حرم حضرت رسول (ص)

بقیه عکس ها رو در فوتوبلاگ شیندخت ببینید.

مهر بیاد ماندنی

2006-09-25T15:10:00.001+03:30

پاییز رو خیلی دوست دارم. همیشه پاییز برام یاد آور دوران خوب کودکی و مدرسه است. بوی مهر بوی مهربانی و رفاقت - بوی دوستی های کودکانه . هنوز هم اولین روز مدرسه م رو بیاد دارم و روزهایی که برای رفتن به مدرسه لحظه شماری می کردم. بعد از ازدواج چند سالی پاییزم رو گم کرده بودم. اول مهرماه ها دلتنگ می شدم چون حس می کردم خونه بوی مدرسه نمی ده. تا اینکه بهبودم مدرسه رفت. چه شوقی داشتم برای روز اول مدرسه بهبود و چقدر زود گذشت سال ها و حالا ... دوباره مهر برام بوی خوبی داره یک بوی آشنا, بوی عشق...

باز هم روز اول مهر بهبودم رو به مدرسه فرستادم ولی اینبار به مدرسه بزرگتری به مدرسه زندگی!
در پست دیروز نوشتم که برنامه خاصی داشتیم که قرار بود بعد از سفرم انجام بشه . این برنامه, نامزدی بهبودم بود.
روز سی و یکم شهریور مراسم خواستگاری برای بهبودم داشتیم و دختر مورد علاقه اش رو براش شیرینی خوردیم و نامزد کردیم . ( یا به قول بجنوردی ها, نشان کردیم:)
امیدوارم بهبودم در این مدرسه هم موفق باشه . برای همه جوون ها آرزوی خوشبختی دارم . همینطور برای بهبودم و نامزد خوبش؛ امیدوارم همیشه شاد و سلامت باشن.

این آهنگ ترکی رو هم به ریحان ِ بهبودم تقدیم می کنم.

سفر حج

2006-09-24T16:32:00.000+03:30

این عکس رو از طبقه دوم مسجدالحرام دزدکی گرفتم. بردن دوربین داخل مسجدالحرام ممنوع بود ولی همه عکس می گرفتن فقط اگر گیر می افتادیم ...

سلام
از سفر برگشتم
سفر حج عمره رفته بودم ؛ جاتون خالی سفر عالی بود .
گفتنی های زیادی دارم ولی نمی دونم چقدر می تونم بنویسم. چون خیلی از دیدنی ها و حس هایی که از دیدن آن ها , در این سفر به آدم دست میده رو نمیشه نوشت.
دو هفته است از سفر برگشتم . و مهمونی های خاص این سفر و دیدار و ... برنامه خاصی که از قبل قرار بود بعد از این سفر انجام بگیره باعث شد که من فرصت نکنم به نت سر بزنم.
به هر حال دوباره به خونه برگشتم و از همه شما عزیزان که اینجا سر زدید و منتظر برگشتنم بودید, ممنونم.
براتون از سفر می نویسم و عکس هایی که بیاد همه شما دوستان خوبم گرفتم رو اینجا می ذارم.

خداحافظی

2006-08-26T23:30:00.000+03:30

تنها آرزویی که از خدا دارم این است که امکان دهد تا وسعت عدالت خدایی را و همچنین عظمت
خدایی را با این زبان ناقص به همه بگویم که همه ما آفریده آفریدگاری هستیم که عادل است و هیچ کس را ظالم و یا مظلوم و یا غنی و بیچیز و دانشمند و نادان نیافریده بلکه این ما و جامعه ماست که ما را چنین بار می آورد و جالب است که پس از انجام دادن گناهی از خدا طلب بخشش می کنیم ای کاش همه ما قبل از انجام دادن گناهی به فکر جامعه ای که به ما امکان گناه کردن را می دهد باشیم تا با اصلاح جامعه دنیایی را اصلاح کرده باشیم.

خدا و انسان/ موریس مترلینگ

***

فردا عازم سفر هستم. حدود یکماه اینجا تعطیله. اگر عمری باقی بود و برگشتم برایتان از سفرم می نویسم
برام دعا کنید که محتاج دعای خیرتان هستم.

این هم چند تا لینک برای خالی نبودن عریضه.

شیندخت و شعر ترکی هم آپدیت شد.

***
يك مطلب خيلي بودار از نوع خوشبو

این مطلب نقطه ته خط را حتمن بخونید . چون گاهی بعضی عطرها واقعن آزار دهنده است!
یکی از دوستان همسرم به جای عطر از گلاب استفاده می کنه. گلاب خیلی خوشبوست ولی وقتی این آقا گلاب می زنه به نظرم بوی ماندگی میده و بسیار غیر قابل تحمل میشه.

یادمه وقتی بهدادم کوچک بود یه روز دوست همسرم اومد خونه ما؛ بوی گلاب فضای خونه رو پر کرده بود. بهداد که در اتاقش مشغول بازی بود با عجله از اتاقش اومد بیرون و گفت: منم شربت می خوام!:)

***
پلوتون ما رو پس بدين!

بیچاره پولوتون که بعد از عمری از منظومه شمسی اخراج شد!

***

فعالان جنبش زنان در تدارک کمپین « یک میلیون امضا برای تغییر قوانین تبعیض آمیز»

***
مدرن ترین شیوه مبارزه سربازان آمریکایی با تروریسم

***
آدما مثل گره می مونن. اگر آدمی رو می خوای باید بگردی راه باز کردنش رو پیدا کنی .
نه اینکه با چنگ و دندون بیوفتی به جونش، یا از سر بی حوصلگی هی گره اش بزنی، یاحتی اگر هم باز نشد، یکهو خسته بشی و از خیرش بگذری !

باید حتمن تمرین کنم برای باز کردن گره ها با حوصله زیاد:)

***

این هم حسن ختام خوشمزه

آشپز آنلاین رو ببینید دستورهای غذایی خوبی اونجا پیدا می کنید.

***
هوای شیندخت رو داشته باشید تا برگردم.

خداحافظ همگی

2006-08-24T02:04:00.000+03:30

در تدارک سفری هستم. شوق سفر از طرفی و دلنگرانی های خاص این سفر باعث شده این روزا استرس داشته باشم.
ساعت 3 صبحه , طبق عادت همیشگی برای خوردن آب بیدار شدم ولی خوابم نبرد.

بفرمایید انجیر, انجیر سمنان مثل قند شیرینه. یکی از دوستانم برام سرراهی آورده:)
نیمه شب بیدارشدن و یه ظرف انجیر کنار دست, وبگردی کردن و وبلاگ آپدیت کردن, نوبره والا!

***
به نجس‌خوری دیگران کمک نکنید!

این مطلب رو در خوابگرد خوندم, منم لینک قفسه رو از لیستم حذف کردم

شام عروسی

2006-08-23T14:03:00.000+03:30

دیشب رادیو پیام مطلبی در مورد غذای عروسی در پاکستان می گفت : در عروسی های پاکستان فقط یک نوع غذا سرو میشه . غنی و فقیر فقط باید از یک نوع غذا استفاده کنند.

برام جالب بود با خودم فکر کردم گاهی بعضی اجبارها زیاد هم بد نیست!
اگه این اجبار در کشور ما هم باشه شاید عروسی هامون بیشتر و بهتر بشه.
الان که تجملات و چشم و هم چشمی باعث شده در عروسی ها انواع غذاها و دسرهای جورواجور سرو بشه و چقدر هم اصراف.
رقابت بر سر تنوع غذایی در مجالس ما بیداد می کنه.

جنگل واژگون

2006-08-21T12:50:00.000+03:30

کتاب «جنگل واژگون » نوشته « جروم دیوید سلینجر» رو خوندم دوبار هم خوندم. یک بار بلعیدم ( با سرعت خوندم) یک بار دیگه برای هضم کردن خوندمش.
داستان کوتاهیه , کمتر از صد صفحه ولی خیلی قشنگ و گیراست. داستانی تلخ و واقعی. ما می تونیم در زندگی روزمره امثال این شخصیت ها رو ببینیم!
سلینجر در این کتاب, نشان داد که اتفاقات دوران کودکی, مهری است که بر سرنوشت انسان ها خورده میشه !

عشق یک دختر زیبا و موفق به یک بیمار روانپریش. شاعر و استاد دانشگاه موفقی که تحت تاثیر خشونت های کودکی یک شخصیت روانپریشی داره و ...

حتمن این کتاب رو بخونید.
قبل از این, « ناتور دشت» از همین نویسنده رو خوندم, خوب بود ولی به قشنگی و گیرایی «جنگل واژگون» نبود.

عاشقانه مردسالارانه!

2006-08-19T13:10:00.000+03:30

بهداد موزیک با صدای بلند گوش می کرد یکی از آهنگ ها که ریتم قشنگی داشت توجهم رو جلب کرد وقتی شعرش رو گوش کردم, خنده ام گرفت.
عجب عاشقانه ای؟!

وقتی با منی حواستو جمع کن
وقتی پیشمی شیطونی تو کم کن
نه این ور, نه اون ور, فقط خودمو نگاه کن
وقتی که منم نیستم و تنهایی
تو کوچه و خیابون یا تو هرجایی
نه این ور نه اون ور جلوی پاتو نگاه کن
...
بگو چشم هاتو از غریبه می بندی
بگو هیچ جا بلند بلند نمی خندی
...
«واسه من / بهنام علمشاهی»

این اهنگ رو گوش کنید.
پ.ن: این سی دی مجاز کلیپ های خیلی جالبی داره. دست لس آنجلسی ها رو از پشت بستن!

بخونید و خودتون قضاوت کنید!

2006-08-17T12:02:00.000+03:30

وقتی بجنورد بودیم اتفاقی برای بهبود افتاد که خاطره خیلی بدی از بجنورد داره.
یک شب بهبود از خونه خواهرم بر می گشته یک موتور سوار بدجور جلوی ماشینش می پیچه, بهبود با عصبانیت به او میگه: این چه طرز رانندگیه, کی بتو گواهینامه داده؟! موتور سوار هم بد و بیراه میگه و بهبود رد میشه. کمی جلوتر بهبود در ترافیک گیر می کنه موتورسوار به او میرسه در ماشین رو باز می کنه یک سیلی به صورت بهبود می زنه و عینک اونو از چشمش بر می داره و در میره. بهبود میگه مردم زیادی هم دیدن ولی هیچ کدوم کمک نکردن جلوی اونوبگیرن فقط می خندیدن!
بهبود اینقدر از این ماجرا عصبانی بود می گفت اگه اون لحظه موتوری رو گیر می آوردم با ماشین می زدم بهش.
وقتی ماجرا رو برای فامیل تعریف کردیم گفتند: شانس اورده فقط عینکش رو برده و چاقو نزده چون بیشتر این موتوری ها چاقو دارند و با کوچکترین درگیری چاقو می زنند.

***

یک شب همراه خاله ها و دختر خاله ها بش قارداش رفته بودیم. همه دور هم نشسته بودیم مردی لنگان لنگان به ما نزدیک شد و با اخم به کوچکترین دختر خاله ام که بسیار بچه آروم و خوبیه تذکر داد که این چه وضعیه حجابت رو درست کن. دختر خاله م روسری کوچکی سرش بود که موهایش از زیر روسری پیدا بود. با تذکر این اقا همه ما اعتراض کردیم که اون بچه است. اون آقا گفت مگه چند سالشه؟ برادرم گفت: دهسال. اون آقا گفت از نه سال به سن تکلیف میرسن باید رعایت کنه و ... خاله ام گفت: آقای محترم این بچه اگه کمی حجابش ناجوره کنار خانواده است و با خانوادش اومده ای کاش تمام مشکلات جوونای ما فقط بیرون بودن کمی از موی سر باشه. بذارید جوون ها کنار خانوادشون آزاد باشند. اون آقای محترم! در جواب خاله ام گفت: کنار خانواده لخت بشینند و شراب بخورن هیچی نگیم؟!! اینجا اعتراض بهروز و شوهر خواهرم و برادرم بلند شد که اینجا نه کسی شراب می خوره و نه لخته!
اون آقا که دید همه ما اعتراض کردیم و توجهی به اخطار او نکردیم با تهدید گفت: اگر با حرف گوش نمی کنید باید با تندی با شما برخورد بشه و بعد موبایلش رو دراورد و زنگ زد و گفت: « پریشان هستم, خانواده ای ...»
با گفتن اسمش « پریشان» یهو دیدم خاله هام خودشون رو جمع و جور کردن و پچ پچ کردن و گفتن بحث نکنید. اون آقا هم که اینو می خواست ترسوندن ما! از ما دور شد. وقتی او رفت, خاله هام گفتند: او آقا قاضی جدید بجنورده که به کوچکترین چیزی گیر میده و در سطح شهر می گرده پسرهای جوون رو می گیره و نفس شون رو بو می کنه ببینه مشروب خوردن یا نه؟ چند تا عروسی رو بهم زده و عروس و دوماد و خانواده هاشون رو دستگیر کرده و ... خلاصه کارایی می کنه که همه از اسم «پریشان» واقعن پریشان میشن!

من وقتی اینو شنیدم دلم می خواست از قاضی پریشان بپرسم مشلات بجنورد با درست کردن حجاب دخترها و بهم زدن خوشی عروسی ها درست میشه؟ معضلات بسیار بزرگتری هست که نتیجه همین سختگیری های ظاهری و بی توجهی قانونی است! آیا این قاضی محترم می دونه چرا اون موتورسوار چنین اجازه ای به خودش داده که در ِ ماشین بهبود رو باز کنه و سیلی به صورتش بزنه و عینکش رو برداره و بره؟! اونم در مرکز شهر و شلوغترین ساعت روز!

پ.ن1: اگر مسئولین بومی باشن فکر نمی کنید بهتر مشکلات محیط رو درک می کنند و دلسوزانه تر عمل می کنند؟!

پ.ن2: این دو اتفاق باعث شد بچه های من خاطره بدی از بجنورد داشته باشند و به من گفتند: این همین بجنوردیه که تو دوست داری و می خوای برگردی اینجا؟!

آقای کیا ورودتون به وبلاگشهر رو خوش آمد میگم. موفق باشید.

محیط زیست

2006-08-14T16:15:00.000+03:30

متل آفريقايي

هر بامداد، آهويي از خواب بر ميخيزد
ميداند از تندترين شير بايد تندتر بدود،
وگرنه كشته خواهد شد.
هر بامداد، شيري از خواب بر ميخيزد
ميداند از كندترين آهو بايد تندتر بدود،
وگرنه گرسنه خواهد ماند.
فرقي ندارد آهو باشي يا شير،
آفتاب كه بر ميآيد آمادهي دويدن باش.

***

در تاریخ سی تیر ماه « آقای درویش»
مطلبی با عنوان « آنها كه در تشييع پيكر پاك «شاه‌كوه محلي» هم ديده نشدند!» نوشته بودند که در آن سوال کرده بودند چرا یحیی شاه کوه محلی (محیط بانی که در منطقه سالوک کشته شد) شهید محسوب نشده و در تشییع جنازه اش هیچ یک از مسئولان محیط زیست شرکت نکردند؟!
این سوال ذهن من را مشغول کرده بود و خیلی دوست داشتم مستقیمن از دکتر جوادی آن را بپرسم ولی فرصت دیدار با ایشان را پیدا نکردم ولی در سفرم به بجنورد دیداری با آقای « دکتر شهریاری» مدیر محیط زیست خراسان شمالی داشتم که این سوال ها را از ایشان پرسیدم...

دو ویدئو کوتاه از منطقه سالوک را در شیندخت و بجنورد ببینید.

***

شاه‌كوه محلي و همرزمان بيداردلش را نيز فراموش نمي‌كنيم ... شمار امضاءها به عدد ۴۸۸ رسيده است... هموطن عزيز! شما نيز با امضا لينك اعتراض و تكثير آن در تارنماي ارزشمندتان مي‌توانيد به حمايت از محيط‌بانان شجاع و بي‌ادعاي طبيعت برخيزيد

***

از پارک زیبای گلستان آیا چیزی هم مانده؟!
سیل- آتش سوزی!
چه به سر این چنگل زیبا آوردیم؟!

آتش سوزی در پارک گلستان

چرا فاطمه جوادی حاضر به پذیرفتن خانواده یحیی نشد؟!!

لینک ها از بلاگ نیوز

سمنان و بجنورد

2006-08-12T16:03:00.000+03:30

هربار از بجنورد بر می گردم سمنان به نظرم زیباتر و تمیزتر و با نظم تر میاد!

سمنان گرم و کویری با وجود کم آبی و گرمای زیاد ولی خیابان های سرسبز و تمیزش نشانه مدیریت درست و خوب رسیدن به این شهر کویریه.
ولی بجنورد کوهستانی با هوای خنک و خاک مساعد که میتونه سر سبز تر از این باشه متاسفانه...
از بش قارداش بگم که چشمه هایش رو خشکوندن و دیگه صدای آب از جوی هاش بلند نیست . زمزمه آب جوی ها و بادی که بر چنارهایش میوزید و ترنمی که از این همنوایی بلند می شد آرامش بخش کسانی بود که برای پیک نیک و استراحت به آنجا می رفتند ولی الان سکوت است و سکوت .
بخاطر زدن 6 چاه در روستای ارکان برای آب شرب بجنورد چشمه های بش قارداش خشک شده و بش قارداش همیشه پرآب , بی آب شده.

از خیابان های منظم سمنان بگم که با وجود شلوغی و ترافیک ولی رانندگی نظم خاص خودش رو داره نیروهای راهنمایی رانندگی به وفور در سطح شهر دیده میشن. موتورسوارهای بدون پلاک و گواهینامه فوری توقیف میشن. ولی بجنورد شهر موتورسوارهای بی قانون- دوچرخه سوارها و عابرین پیاده که کمتر به قوانین راهنمایی توجه می کنند. در این شهر شلوغ و پر ازدحام تعداد کمی مامور راهنمایی می تونید ببینید.

فروش اقساطی پراید باعث شده بیشتر روستاییان به شهر مهاجرت کنند و با خرید یک پراید در آژانس ها کار کنند. بیشتر راننده های آژانس در سطح شهر دور می زنند و مسافرکشی می کنند! این بزرگترین معضل ترافیک بجنورده. اگر شهرداری و راهنمایی رانندگی هماهنگ تر کار کنند معضل ترافیک بجنورد شاید برطرف بشه.
شهردای با دادن تراکم های بدون حساب و کتاب در مرکز شهر (خیابان طالقانی) و ساختن آپارتمان ها و سنگین شدن ترافیک در این محدوده, تنها کار درستی که راهنمایی و رانندگی کرده یک طرفه کردن بخشی از خیابان طالقانی ( از فلکه شهید تا چهارراه چه کنم) , یک طرفه کردن بخشی از خیابان شریعتی شمالی به طرف چهارراه چه کنم و یک طرفه کردن کوچه قنادی لاله ( کوچه ای که جنب سینما قرار داره) است. البته کمبود پارکینگ و وجود نداشتن خیابان هایی به موازات خیابان طالقانی باعث سنگینی بار ترافیک در این منطقه است طوری که از میدان هفده شهریور تا چهارراه امیریه و همینطور خیابان شریعتی ( چهارراه چه کنم به طرف جنوب) هنوز هم شلوغ و بی نظم است. امیدوارم مسئولان محترم به ترافیک بجنورد بیشتر توجه کنند.
به نظر من رانندگی در بجنورد بخصوص در محدوده مرکز شهر خیلی هنر میخواد!
جالب ترین صحنه ای که در بجنورد در این ترافیک بی نظم و درهم و برهم دیدم « تویوتا کمرا Toyota camery» یی بود که برای آژانس کار می کرد و مثل بقیه آژانس ها در سطح شهر بدنبال مسافر بود!

به خونه برگشتم

2006-08-11T21:35:00.000+03:30

هوای خنک و عالی بجنورد, برنامه های مهمونی و عروسی و دیدار فامیل و دوستان و آشنایان همه و همه باعث شد خیلی خوش بگذره. بیست روز با سرعت تموم شد.
اینجا... هوا بی نهایت گرمه ( بهتره بگم داغ) از ظهر که رسیدم مثل تب دارها شدم. باغچه از گرمی هوا خشک شده و درخت انگورمثل خزان زده ها, برگ هایش زرد شده ولی اینجا خونه منه جایی که من در آن مهمان نیستم, متعلق به خودمه و من خوشحالم که دوباره با باک پر به خونه ام برگشتم:)

پ.ن:در این بیست روز من از دنیای مجازی دور بودم حتا فرصت چک کردن ایمیل ها رو هم پیدا نکردم و باکس پر شده بود. از اینکه جواب ایمیل ها دیر شده ,عذر میخوام و بزودی جواب میدم.

تعطیلات من

2006-07-22T23:20:00.000+03:30

چمدان گوشه اتاق به من چشمک می زند که وقت رفتن رسیده!
امسال تعطیلات تابستانیم کمی دیرشروع شد. برنامه هایی پیش آمد که مجبور شدم کمی دیرتر به بجنورد بروم. همیشه نزدیک رفتنم به بجنورد, پرانرژی تر به کارهایم می رسم . امسال تابستان شلوغی دارم, امیدوارم همه چیز خوب پیش بره.
دلم بدجوری هوای دیار کرده. باز دوستانم به من خورده می گیرند که دوباره از بجنورد نوشت و ...!
هر وقت از بجنورد می نویسم ,دوستی به شوخی به من میگه: این بجنورد چی داره که اینقدر ازش می نویسی؟ فقط یک بش قارداش داره و یک بابا امان. بش قارداشش که یک پارکه وسطش یک استخر اونم خالیه!:)
اگر بجنورد هیچ چیز هم نداشته باشه بازهم دوستش دارم چون زادگاهمه و دوران کودکی و نوجوانیم در آنجا شکل گرفته و خاطرات زیادی از آن سال ها دارم. شاید من بجنورد را با خاطرات آن سال ها می بینم . هر کسی این حس را می تواند نسبت به زادگاهش داشته باشد حتا اگر زادگاهش یک روستای کوچک و بدون امکانات باشه!

وقتی از بجنورد می نویسم دلیل این نیست که سمنان را دوست ندارم. من بیشتر از بجنورد در اینجا زندگی کردم و دوست و آشنا دارم . وابستگی من به اینجا خیلی زیاده. اگر روزی از سمنان بروم دلتنگ اینجا و دوستانم می شوم شاید آن روز از خاطرات سمنانم بنویسم:)
سمنان شهر زیبایی ست که در ضمن توسعه خوبی که داشته ولی آرامش خاص خودش را دارد. سمنانی ها مردم پر تلاش و زحمتکشی هستند و به شهرشان هم خیلی اهمیت می دهند.

مدت ها بود می خواستم هدیه ای به دوستان خوب سمنانیم که خواننده شیندخت هستند بدهم.
آهنگی از «وحید حاجی تبار» خواننده پاپ و گیتاریست سمنانی را به این عزیزان هدیه می کنم. (وحید حاجی تبار استاد گیتار بهبود و بهداد بود. )

آهنگ« لیلا لیلا» ی « وحید حاجی تبار» را گوش کنید.

«کوروش یغمایی» هم دیگر هنرمند خوب سمنانی که از خانواده های اصیل و قدیمی سمنان است.
آهنگ پاییز(سراب) او را در اینجا بصورت کلیپ ببینید.

آنها كه در تشييع پيكر پاك «شاه‌كوه محلي» هم ديده نشدند!

زندگی بدون جنگ حق مسلم ماست!

2006-07-20T15:41:00.000+03:30

مشغله های فکری و دل نگرانی ها تمامی ندارد. اخبار لبنان را دنبال می کنم چرا جنگ؟! چرا بچه ها و زنان و غیرنظامی ها باید هدف خودخواهی های دولتمردان قرار بگیرند؟! در این مقاله در مورد احتمال کشیده شدن جنگ به ایران نوشته. یکی از دوستان سوال کرده بود آیا جنگ جهانی سوم نزدیک است؟! از جنگ بیزارم و نمی خواهم به آن فکر کنم.

نگران سربازی بهبودم هستم و نگران آینده.
به اینجا بروید و برای مخالفت با سربازی امضا کنید.
با تشکر از این دوست عزیز که لینک این وبلاگ را برایم فرستادند.

اصلن بهتره به جای لبنان و جنگ و سربازی آموزش آشپزی بگذارم شاید اینطور ذائقه جنگ از ذهنمان خارج شود!

چند وقت قبل مهمون داشتم و من دلمه کلم برگ و دلمه برگ مو و دلمه فلفل درست کردم. طرز تهیه دلمه فلفل را از وبلاگ چنچنه برداشته بودم و چقدر هم عالی بود. هم خوش ظاهر و هم خوشمزه. دستور آشپزی حُسن آقا (چنچنه) حرف نداره قبلن طرز تهیه «کلوچه سرینا» را هم از این وبلاگ برداشتم و درست کردم بسیار خوشمزه است ( هر کسی هم خورده تایید کرده) با تشکر از حُسن آقا .

دلمه فلفل قبل از گذاشتن داخل فر

طرز تهیه دلمه کلم برگ را اینجا می نویسم امیدوارم استفاده کنید.

مواد لازم:
کلم برگ 2 عدد بزرگ
گوشت چرخ کرده نیم کیلو
پیاز یک عدد بزرگ
روغن 2 قاشق غذاخوری
برنج 150 گرم
رب دو قاشق غذاخوری
شکر 3 یا 4 قاشق غذاخوری
سرکه 3 یا 4 قاشق غذاخوری
نمک و فلفل و زردچوبه و زعفران ساییده شده به مقدار کافی

طرز تهیه:
پیاز را خرد کرده با روغن سرخ می کنیم بعد گوشت را اضافه کرده و بهم می زنیم تا کمی سرخ شود و آب گوشت هم کشیده شود. یک قاشق رب گوجه فرنگی – نمک و فلفل و زردچوبه را به آن اضافه می کنیم با یک فنجان آب می گذاریم خوب پخته شود.
برنج را جدا می پزیم وقتی نیم پز شد داخل مایه گوشتی می ریزم و کمی از شکر و سرکه را هم به آن اضافه می کنیم.
کلم برگ ها را شسته و برگ های کلم را جدا می کنیم, در قابلمه ای آب را جوش می آوریم و کمی نمک به آن اضافه می کنیم. برگ های کلم را داخل آب جوش می اندازیم تا نرم شوند . از آب جوش خارج کرده برگ های بزرگتر را از وسط قیچی می کنیم و از مایه دلمه داخل برگ ها می ریزیم و آنرا بقچه مانند یا لوله ای می پیچیم و داخل قابلمه می چینیم وقتی دلمه ها را پیچیدیم و تمام شد بقیه شکر و سرکه باقی مانده را با کمی آب حل می کنیم و کمی زعفران ساییده شده و رب به آن اضافه می کنیم وقتی خوب حل شد روی دلمه می ریزم و در حرارت ملایم می پزیم تا آب دلمه کاملن کشیده شود.

نوش جان

امان از پسرها:)

2006-07-19T16:23:00.000+03:30

دیشب من و آیشین (برادرزاده ام) رفتیم پارک. آیشین کمی در محوطه بازی با وسایل بازی کرد بعد شروع به دویدن کرد به من گفت دنبالم کن. قبلن وقتی پارک خلوت بود من و آیشین با هم می دویدیم ولی دیشب پارک خیلی شلوغ بود به آیشین گفتم تو بدو منم دنبالت میام او قبول نمی کرد. یک دختر و پسر همسن و سال آیشین توپ بازی می کردند, به آیشین گفتم برو با آنها دوست شو و بازی کن. آیشین گفت نه. برایش سخت بود قدم اول را بردارد و ارتباط برقرار کند. دختر بچه صدایم را شنید به طرف آیشین آمد و گفت: من زرام ( زهرا) اینم مصطفی ست بیا بریم بازی کنیم. آیشین خوشحال شد و با دوتا بچه داخل چمن ها رفت. روی نیمکت نشستم و به آنها نگاه می کردم. زهرا و برادرش مصطفی خیلی شیطون و تیز بودند توی چمن ها ولو می شدند غلت می زدند و با هم کشتی می گرفتند. آیشین فقط به آنها نگاه می کرد و می خندید. آیشین را نگاه می کردم بیاد بهبودم افتادم وقتی در سن و سال آیشین بود هر وقت بجنورد می رفتیم و پسرهای فامیل با هم کشتی می گرفتند و شیطونی می کردند بهبود هاج و واج به آنها نگاه می کرد و وفقط می خندید. چون او هم مثل آیشین تنها بزرگ شده بود و بسیار استرلیزه!
دوستان آیشین کمی توی چمن ها ورجه وورجه کردند بعد بلند شدند توپ بازی کنند. مصطفی شروع کرد به شمردن ده- بیست- سی- چهل ... طوری شمارش کرد که صد به آیشین خورد و توپ را به آیشین داد که پرتاب کند. آیشین توپ را پرت می کرد پسره با ادا بازی و حرکاتی که جلب توجه کنه توپ را می آورد. آیشین هم به اداهای او می خندید او دوباره شروع به شمارش می کرد و هربار شمارش را طوری انجام می داد که صد به آیشین می خورد و توپ را به آیشین می داد. زهرا به برادرش اعتراض کرد ولی مصطفی توپ را فقط به آیشین می داد من که از دور آنها را نگاه می کردم از حرکات این پسر بچه 5 ساله خنده ام گرفته بود با خودم فکر کردم انگار توی خون پسرهاست که برای جلب توجه و خوشایند دختر ها تلاش کنند فرقی نمی کند که پسر بچه 5 ساله باشه یا 50 ساله!

پ.ن: زهرا و مصطفی بسیار ریلکس بودند سر و صورتشان سیاه شده بود گاهی توی چمن ها صندل هایشان را هم می کندند و پابرهنه می دویدند. با خودم گفتم آیا این ها سالم تر هستند که اینطور پر انرژی و شاد بازی می کنند یا بچه های آپارتمانی امثال آیشین ِ ما که حتا دویدن بلد نیستند؟!

والا چی بگم؟!

2006-07-18T14:31:00.000+03:30

بهبود تعریف می کرد یکی از دوستان ِدوست دخترش به او گفته: بهبود به من بیشتر می خوره !
بهبود می گفت: مرام دخترها برام عجیبه. ما پسرها اگه بدونیم دوستمون از دختری خوشش میاد حتا اگه نظری نسبت به او داشته باشیم دیگه هیچ وقت حرفش رو نمی زنیم ولی دخترها ... بعضی هاشون تلاش می کنن دوست پسرهای دوستان شون رو بدزدن, حتا بعضی ها علاقه ای هم به اون پسر ندارن ولی فقط برای اینکه از چنگ دوست شون در بیارن میرن جلو.

من جوابی برای حرف بهبود نداشتم چون خودم شاهد بودم یکی از همکلاسی هایم همین بلا را سر بهترین دوستش آورد!

جملات قصار

2006-07-17T16:40:00.000+03:30

رویاهایت را از دست نده که اگر رویاها بمیرند, زندگی مرغ پرشکسته ای می شود که دیگر نمی تواند پرواز کند.
« لنگستن هیوز»

خوشبختی درونی است نه بیرونی؛ از این رو به آنچه هستیم بستگی دارد, نه آنچه داریم.
«هنری وان دایک»

تنها نشان زندگی, رشد کردن است.
«کاردینال نیومن»

ما آدمیان را بیشتر به دلیل خوبی هایی که خود در حقشان کرده ایم دوست می داریم تا به دلیل خوبی هایی که آنان در حق ما کرده اند.
« لئو تولستوی»

میزان انسانیت انسان این است که چقدر می خواهد و می تواند انسان را دوست بدارد.
« اشلی منتاگو»

دیدن این همه مرگ و فقط کمی زندگی زجر آور است, این همه اندوه و فقط کمی شادی, این همه بخل و فقط کمی سخاوت, این همه بی کسی و فقط کمی عشق.

تا توانی در جهان یک رنگ باش
قالی از صد رنگ بودن
زیر پا افتاده است...

روزمرگی

2006-07-15T16:55:00.000+03:30

خبرهای لبنان را از طریق اینترنت و تلویزیون دنبال می کنم و متاسف می شوم.

با ایمیل خبر اعتصاب غذای همگانی به دستم می رسد. خوشحالم از این اتحاد ولی فقط ناظر هستم و خبرها را دنبال می کنم!

چهلم برادر دوست بهبود بود که در اثر کم توجهی یک مهندس ناظر در خاکبرداری از یک ساختمان و سقوط دیوار زیر آوار ماند دو بچه کوچک از او به جا مانده . با مادرش همدردی کردم واشک ریختم.

تلویزیون سریال نرگس را نشان می دهد. با بازی زنده یاد پوپک گلدره, هربار که او را می بینم متاسف می شوم .

یکنواختی و روزمرگی زندگی, گرمای هوا , همه این ها باعث می شود گاهی غر بزنم ولی زندگی می کنم و با روزمرگی ها مشغول!

به جمله ای که ظهر پشت نیسانی خواندم فکر می کنم, آیا فرقی می کرد؟!:

ای کاش می شد سرنوشت را از سر نوشت!

2006-07-11T15:40:00.000+03:30

يحيي شاكو محلي، يكي از مشهورترين و شجاع‌ترين عاشقان محيط زيست ايران، بامداد روز دوشنبه به شهادت رسيد!

با گذشت حدود يك
ماه از كشته شدن محيط‌بان اداره كل محيط زيست استان گيلان در تالاب بين‌المللي انزلي ساعت 2 بامداد امروز 19 تيرماه سال جاري مسوول نظارت و بازرسي اداره كل محيط زيست خراسان شمالي در درگيري با شكارچيان غيرمجاز در منطقه حفاظت‌شده سالوك اسفراين به شهادت رسيد.

لینک از بلاگ نیوز

***
وقتی تازه با اینترنت آشنا شدده بودم بعد از سایت گویا, سایت پندار دومین سایتی بود که با آن آشنا شدم و از خواننده های پرو پاقرص آن بودم.
سایت پندار جدیدن با راه اندازی پندار من امکانات جدیدی در دسترس خوانندگانش قرار داده.
با ثبت نام در پندار من یک صفحه ی شخصی خواهید داشت. اخبار وب سایت های گوناگون و ابزار های تازه و جالب، در دسترس شما خواهد بود. هر گونه و هر زمان که بخواهید..

***

خانم دبورا تريسمن سردبير بخش داستان نيويوركز، در دسامبر 2005 با اسماعيل كاداره درباره داستان‌ها و زندگي‌اش در آلباني كمونيست صحبت كرده است.

***

نمیدونم کجا خوندم که سر درس یکی از علما یه بابایی هی یه سوال تکراری مینوشته میداده به استاد و جواب میخواسته .استاد هم میخونده سوال رو ولی جواب نمیداده. تا اینکه بعد از چند جلسه یارو اعتراض میکنه و استاد سوال رو برای بقیه میخونه:
اگه استاد به مدت یک هفته با یه زن جوون و زیبا مجبور به ماندن در یک اتاق در بسته باشن چه طور پرهیز میکنن؟ و استاده در جواب فقط میگه انشاءالله خدا همچین موقعیتی رو فراهم نمیکنه.

من و آیشین

2006-07-10T14:30:00.000+03:30

آیشین (برادرزاده م) دستم را گرفت و به اتاقش برد و گفت: عمه جون شنگول و منگول بازی کنیم؟
گفتم چجوری؟
گفت: شما آقا گرگه بشو بیا در بزن منم خانم بزی و شنگول و منگول (خودش در چند نقش بازی می کرد:)
فهمیدم منظورش اجرای نمایشی شنگول و منگول بود. اولین بار بود که این طوری بازی می کردیم
من در زدم و آیشین گفت: کیه کیه در می زنه- درو با لنبر ( لنگر) می زنه؟!
من گفتم: منم منم مادرتون... آیشین گفت نه اینطوری که نه و بعد صداشو کلفت کرد و با صدای کلفت مثل آقا گرگه گفت : منم منم مادرتون ...
بهدادم که تماشگر این نمایش بود از حرکات آیشین از خنده ریسه رفته بود!
آیشین خیلی عالی و مثل یک بازیگر تئاتر تمام داستان شنگول و منگول را اجرا کرد!

***

آیشین خیلی قشنگ و مرتب وسایل شام را می چید. من بوسیدمش و گفتم: ای کاش من ده تا از این دخترها داشتم. بهداد فوری گفت : اونوقت بابا بیچاره می شد تا جهیزیه این ده تا دختر رو درست کنه!:)

بچه گربه

2006-07-08T16:35:00.000+03:30

این عکس جولی گربه بهبودم است. جولی وقتی دوسه روزه بود به خانه ما آمد و الان بیش از یکماه است که پیش ماست. او با وجودی که خیلی شیطون و دوست داشتنی است ولی من اصولن مخالف نگهداری حیوان در خانه هستم بخصوص در داخل خانه!

بخاطر این بچه گربه دوست داشتنی دوتا پسرهام با هم بحث کردن و بحثشان به دعوا کشید و ...
وقتی بهبود و بهداد باهم دعوا می کنند باخودم فکر می کنم حتمن اشکال از من بوده که نتوانستم آنها را درست تربیت کنم و برای خودم متاسف میشوم!

دلم نمی خواهد ، دهم به کسی آزار
بیزارم از زندگی پر آزار
دوستی و وفا کجاست ؟
وقتی که دورویان را گرم است بازار

***

از همه مفتضح تر اینه که می خوان ماهی رو توی آب خفه کنن. یک جا به اصطلاح«اخلالگران» رو تو آمستردام زیر باتون لت و پار می کنن, یک جا با یک دنیا تزویر اما با دلسوزی می گن: « باید سعی کرد و حرف های جوانان را فهمید, باید به آنها اعتماد کرد.» خیلی مضحکه. فعللاً دارن یک طبقه پایه اختراع می کنن و اسمش رو می گذارن طبقه جوانان

خداحافظ گاری کوپر/ رومن گاری /ترجمه سروش حبیبی

***

دارم ياد مي گيرم كه بعضي از خاطرات را تا كنم و در جيب كتم بگذارم اما كتي ندارم

***
موفقیت یک دختر بجنوردی در استرالیا

مهیا قدوسی15 سال پیش همراه خانواده اش به استرالیا مهاجرت کرد .او ضمن فعالیت های فوق برنامه ای و کمک به انجمنها وموئسسات خیریه مختلف در روز استرالیا بعنوان شهروند جوان سال 2006 محل سکونتش انتخاب وبه دریافت جوایزو تقدیر نامه های متعدد نائل گردید.

یادگار سفر شمال

2006-07-05T14:09:00.000+03:30

قشنگ ترین طلوع آفتابی که دیدم. وقتی چشمهایم را باز کردم دیدم خورشید طلوع می کند. منظره قشنگی از پنجره اتاقم که رو به دریا بود , دیده می شد. خواب آلوده این عکس را گرفتم.

***
موقع رفتن به شمال صبح زود حرکت کردیم. هوا عالی بود . من و بهروز(همسرم)هوای تمیز را تنفس می کردیم و بیاد خاطرات جوانی افتادیم . من از باغ خاله اینا تعریف می کردم که شب های تابستان آنجا می خوابیدیم و صبح زود با بوی نان تازه از خواب بیدار می شدیم و می گفتم الان بوی اون موقع ها رو حس می کنم. بهروز هم از باغ خواهرش در روستای کریک تعریف می کرد و خاطرات آن روزها. هردومون بو می کشیدیم و مست هوای تازه که بهدادم گفت:
این بوی گوسفندهاست, شما از بوی گوسفندها خاطره دارید؟!:)

***
غرق زیبایی جاده های شمال بودم و با آهنگ ویگن حال می کردم. ویگن می خواند:

زن زیبا بوَد در این زمانه بلا
خونه ای بی بلا هرگز نمونه ای خدا

بهروز در حالی که با دست به من اشاره می کرد و می خندید با ویگن خواند : بلا... بلا!!

پ.ن: برای گوش کردن آهنگ روی شعر کلیک کنید.

داستان واقعی

2006-07-03T12:20:00.000+03:30

همه ما داستان های عاشقانه و داستان های زندگی های عبرت آموز را برای سرگرمی و پر کردن اوقات فراغتمان خواندیم بخصوص در جوانی, از آنها لذت بردیم و خیلی سطحی و گذرا از آنها گذشتیم و فراموش کردیم. همیشه هم آنها برای ما فقط یک داستان بوده, غیر واقعی و سرگرم کننده. ولی شاید بسیاری از این داستان ها به عینه در زندگی های ما دیده شده با مسائل و مشکلات تکراری مانند همین داستان ها. مسائلی از قبیل عشق های شکست خورده- ازدواج های شکست خورده- دخالت های خانواده ها در ازدواج و مشکلات ناشی از آن و ... ولی هیچوقت نه از داستان های کتاب هایی که خواندیم درس می گیریم و نه از داستان های واقعی زندگی و همیشه هم این مشکلات وجود دارد و روز بروز هم بیشتر می شود و آمار طلاق در کشور ما روز بروز بالاتر می رود.

امروز خبری شنیدم که احساس می کنم پایان خوش داستان یک زندگی است که سال ها فراموش شده بود؛ فراموش که نه, باید گفت عادی شده بود. چون از شنیدن این خبر خوشحال شدم می خواهم داستان این زندگی را مختصر بنویسم امیدوارم حوصله خواندنش را داشته باشید:)

حدود هفده سال پیش دختر و پسری به طرز سنتی ازدواج کردند. پسر تنها پسر یک خانواده نسبتن متجدد ولی با درآمد متوسط . او سرپرست مادر پیرش هم بود چون پدرش را ازدست داده بود. دختر از یک خانواده مرفه ولی سنتی. دختر به شوق فرار از تعصبات سنتی پدر و برادرانش و با شناختی که از خانواده پسر داشت تن به این ازدواج داد که شاید با این ازدواج او هم از قید چادر و مسائل سنتی همراه آن آزاد شود ولی غافل از اینکه پسر برخلاف خواهرهایش که بسیار شیک پوش و متجدد بودند, او کاملن متعصب و مذهبی بود. ( اگر اینجا از چادر اسم بردم بخاطر اینکه دختر فقط بخاطر سنتی بودن خانوادش چادر سر می کرد وگرنه اصلن مذهبی نبودند!) این دو جوان مثل بسیاری از جوانها بعداز ازدواج با مشکلات فرهنگی و اختلاف سلیقه هایی روبرو شدند. پسر وابسته به مادر و خواهرهایش و از طرفی محدود کردن دختر بخاطر تعصبی که داشت . دختر در یک خانواده مرفه و راحت بزرگ شده بود و فکر می کرد بعداز ازدواج آزادی هایی هم خواهد داشت و با عکس آن روبرو شد. تمام اینها با دخالت های خانواده هردو طرف باعث شد مشکلات این دو جوان روز بروز بیشتر شود. و تا جایی که اختلاف آنها شکل جدی گرفت و با بدنیا آمدن فرزندشان هم این مشکلات حل نشد. اولین عکس العمل با قهر دختر شروع شد. او فرزند نوزادش را برداشت و قهر کرد. پسر به توصیه خانوادش دنبال دختر نرفت چون خانوادش می گفتند: « خودش قهر کرده باید خودش هم برگردد اگر بری دنبالش پررو میشه و ازت امتیاز می گیره!» . خانواده دختر هم که دیدن پسر سراغ دخترشان نمی آید از سر لجبازی نوزاد سه ماهه را به خانه ی پسر فرستادند که به خیال خودشان با سختی کشیدن پسر دنبال دختر بیاد ولی با لجبازی پیغام فرستاده بودند که فرزند چنین مردی را نمی خواهند بزرگ کنند.
این دو جوان مثل بازیچه خودشان را در اختیار خانوادهایشان قرار دادند تا هرجور که می خواهند تصمیم بگیرند و این بازی را با لجبازی و خودخواهی پیش ببرند بدون اینکه به سرنوشت این دو جوان و دختر کوچک آنها فکر کنند. خودخواهی ها و لجبازی هردو خانواده باعث بهم خوردن زندگی این دوجوان شد. ما فقط نظاره گر نزدیک این بازی بودیم هیچکس اجازه دخالت و میانجی گیری نداشت چون هیچ کدام نمی خواستن از موضع شان پایین بیایند. من نمی توانم قضاوت کنم در این ماجرا مقصر کی بود و کدام خانواده بیشتر تقصیر داشت چون خارج از گود بودم ولی فقط همین قدر می دانم که خودخواهی هردوطرف و فکر نکردن به آینده این دو جوان و فرزند نوزادشان باعث شد آنها با لجبازی تمام این بازی را ادامه دهند . با اذیت هایی که هردو طرف کردند. شکایت ها- درگیری ها و ... نتیجه این شد که این دختر و پسر بعد از حدود دوسال از هم جدا شدند و دختر کوچکشان نزد پدر ماند و دختر چون بچه را پس فرستاده بود از دیدن بچه هم محروم ماند!
به همین راحتی یک زندگی بهم خورد. دختر این بار برای فرار از سنت تن به ازدواج نداد بلکه راه منطقی و عقلانی تری انتخاب کرد. ادامه تحصیل داد. دانشگاه- کار خوب و رسیدن به تمام ان آزادی هایی که او می خواست در پناه ازدواج به آن برسد. او دختر موفقی شد از نظر مالی هم در سطح بالا ولی افسرده. شکست در ازدواج و دوری از فرزند از او یک دختر غمگین و افسرده ساخت. پسر هم دیگر ازدواج نکرد عاشقانه دخترش را بزرگ کرد . مسائل و مشکلاتی که هر پدری برای بزرگ کردن بچه دارد او هم داشت و مادر پیرش هم از این زحمت بی نصیب نماند . تا اینکه ...
امروز خبری که شنیدم این بود دختر شانزده ساله این آقا رفته پیش مادرش! بعد از سال ها که او محروم از دیدن مادرش بود امسال او از طریق یکی از همکلاسی هایش شماره تلفن مادرش را گیر می آورد و بعد از مدتها تماس تلفنی و دیدن و ... بلاخره تصمیم می گیرد پیش مادرش برود. اینکه چطور او توانسته پدرش را راضی کند و ... هیچ نمیدانم فقط می دانم چون پدرش او را خیلی دوست داشت شاید برای خوشحال کردن دختر به او اجازه داده برود.

این داستان زندگی که با تلخی شروع شد و همه عاقبت آن را هم به همین تلخی می دیدند ولی با این کار دریچه روشنی باز شد. و امید اینکه شاید این دختر باعث شود بعد از هفده سال پدر و مادرش با هم دوباره ازدواج کنند!
من از شنیدن این خبر خیلی خوشحال شدم و دعا می کنم داستان این زندگی با خوشی تمام شود. این دو جوان که چوب ناآگاهی و کم تجربگی خود و خودخواهی بزرگترهایشان را خوردند و هفده سال از بهترین سال های زندگیشان را به مفتی به باد دادند, بتوانند روزهای خوبی در زندگی داشته باشند و روزهای خوبی برای تنها دخترشان بسازند.
برایشان دعا کنید.

به این آدرس بروید و به حسین کعبی رای بدهید تا بهترین بازیکن جوان شود. در حال حاضر کعبی هفتم است و تا 7 جولای فرصت هست

تشکر

2006-07-02T09:55:00.000+03:30

چقدر خوبه تعطیلات
چقدر خوبه سفر
چقدر خوبه دیدار دوستان
چقدر خوبه لذت بردن- استراحت کردن – آرامش
و بعد... چقدر خوبه برگشتن به خونه
چقدر خوبه, خونه:)

***

و اما فوتبال...
متاسفانه آرژانتین باز هم بد شانسی آورد و به تور میزبان خورد و مهمان نوازی میزبان با پذیرایی عالی داورها باعث شد آرژانتین حذف شود! تیم محبوب پسرهای من (آرژانتین) جذف شد و آنها دلخور . تیم محبوب همسرم (برزیل) حذف شد, البته پسرهام خوشحال از این حذف! ولی تیم محبوب من (پرتغال) با حذف عالی انگلیس جزو چهار تیم اول شد و من امیدوارم به فینال هم برسه. آلمان که حتمن ایتالیا را حذف می کند چون بازی خوب آلمان و پوئن میزبانی شانس قهرمانی آلمان را بیشتر کرده. قاره اروپا در این دوره مقتدرانه قاره امریکا را کنار گذاشت! جام جهانی بیشتر شبیه جام ملتهای اروپا شده!

***

از همه دوستانی که تولدم را تبریک گفتند ممنونم, خیلی زیاد و شرمنده محبت ها و لطف همه شما عزیزان هستم.
مهرتان پایدار.

تولدی دیگر

2006-06-28T00:10:00.000+03:30

یکسال پیرتر شدم:)
روزهای تولدم همیشه احساس ِدختر بچه کوچکی را دارم که با شوق فوت کردن شمع ها و باز کردن هدیه ها صبح از خواب بیدار می شود.

پارتی

2006-06-25T11:25:00.000+03:30

سال دوم دبیرستان که بودم یکی از دوستانم به اصرار خانواده اش برای ادامه تحصیل به دانشسرای مقدماتی رفت. او دانش آموز درسخوانی نبود و هرسال با تجدیدهای زیاد قبول می شد . به من گفت تو هم بیا . من با غرور تمام گفتم: « بیام دانشسرا؟! معلم ساده بشم؟! من میخوام برم دانشگاه»
سال ها گذشت و دانشگاه ها تعطیل شد و من ازدواج کردم . بعد مدتها همان دوستم را که معلم شده بود دیدم از من پرسید چکار می کنی؟ خانه داری؟! با چنان لحنی کلمه «خانه دار» را بکار برد که تمام غرور سال های جوانیم را شکست و من فقط لبخند تلخی زدم .

***

دیروز در باشگاه ورزشی یکی از همکلاسی های دانشگاهم رو دیدم بعد از احوالپرسی و... فهمیدم که تدریس می کند, تعجب کردم چون دانشجوی درس نخوانی بود و به سختی و خیلی دیرتر از من مدرکش را گرفت . پرسیدم در مدرسه غیرانتفاعی تدریس می کنی؟! (فکر کردم موقتی و حق التدریسی میره) ولی او گفت نه... مدرسه دولتی. وقتی تعجب من را دید با افتخار تمام گفت: « مگه نمی دونی عباس ... که تو آموزش پرورشه بردارشوهرمه, اون برام درست کرد!»
بعد از من پرسید تو چی؟ وقتی گفتم که من نتواستم سر کار بروم با ترحم گفت: «چرا؟ حیف نبود تو که اینقدر درسخون بودی با اون نمراتت؟!!»
من فقط لبخندی تحویل او دادم و در دلم گفتم: پارتی من خیلی کلفت تر از توئه ولی مشکل اینجاست که من آدمی نیستم که مرامم را عوض کنم و همرنگ آنها شوم!

پ.ن1: در مملکتی که استعدادها را با پارتی می سنجند همان بهتر که بیکار بود!

پ.ن2: دیروز بعد از سه ماه مربی اصلی باشگاه که برای جشن ازدواجش در مرخصی بود, برگشت. در این سال ها که ورزش می کنم او تنها مربی است که واقعن عالی کار می کند و همه ازش راضی هستند .
این مربی که خیلی دوستش دارم خانم« رنجبر» هستند. امیدوارم همیشه سلامت و موفق باشند.

فیلم

2006-06-23T13:05:00.000+03:30

دیروز فیلم قشنگی دیدم. در ضمن اینکه فیلم کمدی و شادی بود سناریوی خوبی هم داشت.
13
going on
30

این فیلم را Suddenly 30
هم می گویند.
این فیلم محصول سال 2004 امریکاست با بازی
Jennifer Garner, Mark Ruffalo

موضوع فیلم:

دختر 13 ساله ای که آرزو می کرده 30 سالش شود که به آرزوهای دوران کودکیش زودتر برسد.
در جشن تولدش (1987) آرزو می کند وروز بعد ناگهان در سال 2004 یعنی 17 سال مسن تر در سن 30 سالگی قرار می گیرد ( ولی افکارش در همان 13 سالگی است) با تمام مشکلات در این مسیر

نکته مهمی که او متوجه می شود این که هیچ کس در اطرافش خوشحال نیست
( دوران 13 سالگی یا بچگی همه شادی و خنده وبدون مسئولیتی ولی افراد محیطش در سن 30 سالگی مواجه با دنیای مشکلات ودیگر احساس شادی نمی کنند) ...

این فیلم در ضمن کمدی بودن پیام خوبی داشت : اینکه هر سنی خصوصیات خاص خودش را می طلبد و جهش در آن باعث مشکلاتی در آینده است. بچه ها باید بچگی کنند و دوران تین ایجری هم باید با شیطنت های خاص همان دوران سپری شود ولی متاسفانه در جامعه ما دختر ها از سن پایین دوست دارن ادای بزرگترها را در بیاورند و زودتر بزرگ شوند و ترجیح می دهند بزرگتر از سنشان به نظر برسند.

دیدن این فیلم را به همه توصیه می کنم به خصوص دختر های نوجوان و خانواده هایی که دختر نوجوان دارند.

پ.ن: یکی از دوستانم که دختری در همین سن و سال دارد می گفت: دخترم از دیدن این فیلم خوشش نیامد! جالب اینجاست دختر این دوستم هم از کسانی است که طرز لباس پوشیدن و آرایشش طوری است که او رابزرکتر از سنش نشان می دهد!

خداحافظ جام جهانی

2006-06-21T21:21:00.000+03:30

چهارسال انتظار به همین راحتی تمام شد!
حالا راحت تر و با آرامش به فوتبال نگاه می کنم و به دنبال قهرمانی تیم های مورد علاقه ام.
از تیم هایی که من دوست داشتم قهرمان شوند فعلن تنها از بازی تیم پرتغال راضی هستم و امیدوارم جزو چهار تیم اول باشد ولی بخاطر پسرهایم (بهبود و بهداد) طرفدار آرژانتین هم هستم.
آرژانتین با وجودی که در گروه سختی قرار گرفته بود ولی انصافن از همه تیم ها بهتر بازی کرده .اگر باز بدشانسی نیاورد حتمن قهرمان است.
پس, تا پایان جام جهانی من از آرژانتین و پرتغال حمایت می کنم و برای بردهایشان شادی می کنم

زندگی زندانی است...

2006-06-17T12:20:00.000+03:30

صبح برای خرید می رفتم پشت نیسانی این را نوشته بود:)

ویران این شهر که میخانه ندارد
در حسرت یک نعره مستانه بمردیم

چند شب پیش , من و آیشین (برادر زاده م) ساعت یازده شب می رفتیم کارخانه دنبال بهروز(همسرم). شهرک صنعتی در 5 کیلومتری سمنان است.
ورودی اول شهرک چراغ هایش خاموش بود و من متوجه نشدم رد کردم . می خواستم از وردی اصلی شهرک بروم که یک تریلی جلوی ماشین من بود. پشت تریلی نوشته ای بود که طبق معمول توجه من را جلب کرد. روی آن نوشته بود:

زندگی, زندانی است که تعداد زندانبان هایش بیشتر از زندانیانش است!

سعی می کردم این نوشته را به ذهنم بسپارم که یک دفعه متوجه شدم از ورودی شهرک گذشتم! چون جاده یک طرفه بود مجبور شدم از اولین تقاطع برگردم و از پلیس راه دور بزنم!
وقتی رسیدم بهروز گفت : چرا دیر کردی؟
وقتی برایش توضیح دادم , گفت: چرا شب تنها اومدی؟ برای همین نتونستی راحت بیای . بعد هم خندید و گفت برای همین میگم شب تنها نیا. زن هستید دیگه!
باز هم همه کاسه کوزه ها سر زن بودنم خالی شد!

از دست تو به جانم قسم
به رگهای تنم قسم
به کتاب و قرآنم قسم
قهرکردم ، قهرکردم دیگر

طرز تهیه فالوده

2006-06-15T13:48:00.002+03:30

یکی از خواننده های خوب شیندخت که در خارج از کشور هستند, زحمت کشیدند و طرز تهیه نوعی فالوده را بصورت مصور فرستادند.
در این فالوده به جای «نشاسته» ,« نودل برنج چینی » استفاده می شود.
با تشکر از این دوست خوبم امیدوارم شما عزیزان بخصوص دوستان خارج از کشور این فالوده را درست کنید و نوش جان کنید.

فالوده خارج از کشور(برای 20 نفر)

مواد لازم

1- شکر سفید 2 پیمانه.

2- آب 2 پیمانه.

3-گلاب 4/1 پیمانه.

نودل برنج چینی 100 گرم
.

طرز تهیه

*شکر را در اب بکمک حرارت حل کرده وپس از سرد شدن کامل گلاب را به ان
اضافه وبا ظرف فلزی بمدت 4 الی 5 ساعت داخل فریزر قرار دهید.

نودل برنج را خورد کرده بمدت 15 دقیقه در اب جوش با حرارت ملایم بجوشانید.

*نودل اماده شده را داخل صافی ریخته و اب سرد رویش ریخته و سپس کناری میگذاریم

* پس از بسته شدن اب شکر(4 الی 5 ساعت) با نودل اماده مخلوط وبا اب لیمواماده سرو میباشد

*برای نگهداری طولانی, می توان در ظروف کوچکتر داخل فریزر گذاشت و نیم ساعت قبل ازمصرف خارج وپس از بازشدن به ان آب لیمو اضافه ومیل کرد.

پ.ن1: نمیدانم در ایران نودل برنج چینی می توانیم پیدا کنیم؟!

پ.ن2: دوستان، از بخش آشپزی شیندخت هم دیدن کنید.

طنز

2006-06-13T12:20:00.000+03:30

طنز از تایاق
22 خرداد 1385

بامبینی در جام جهانی

بامبینی نام گروهی است که در کشور آلمان پایه فوتبال را تشکیل میدهد و متعلق به گروه سنی 6 الی 7 ساله است.
بازی تیم ملی ایران در مقابل مکزیک بی شباهت به این گروه نبود ، مسابقه این گروه جالب است ، گاه راه میروند، وقتی که توپ بر سرشان می خورد گریه میکنند و مربی مجبور میشود آنها را بغل کرده لالایی بخواند ، آنها در مجموع 45 دقیقه بازی میکنند و مانند تیم ملی ایران انرژی لازم برای 45 دقیقه بعدی را ندارند، شکست در گروه بامبینی را هیچکس بررسی نمی کند ولی متخصّصینی پیدا میشوند که شکست تیم ملی ایران را بررسی کنند ، در ایران معمولا عامل همه ناکامیها و اعتراضها را به دخالت خارجیان مرتبط میسازند شکست فوتبال نبز از آن مستثنی نبوده و عامل اصلی آن را همان مربی محافظه کار خارجی میدانند، البته مربی باید صد بار شکر کند ، او را متهم به جاسوسی نکردند .
مسابقات جام جهانی برای بچه های بامبینی نیز جالب است و آن را از نزدیک دنبال میکنند و میگویند ای کاش به جای تیم ملی ایران ما در مقابل مکزیک بازی میکردیم ، آنها دلیل شکست تیم ملی ایران را چنین میدانند :
گشاد نشدن دروازه مکزیکی ها به هنگام شوت زدن بازیکنان ایرانی
جمع نشدن دروازه ایران به هنگام شوت زدن بازیکنان مکزیکی
بازیکنان ایرانی نخواستند با دعا کردن بازیکنان مکزیکی را فلج کنند .
در جامعه ما روال کار بر تهاجم و حمله است ، مربی محافظه کار کرواسی نگذاشت بازیکنان ایرانی تهاجمی و خشن باشند .
بازیکنان از حق مسلم ایران دفاع نکردند ، برای این کار کافی بود دست در دست هم داده یک دیوار دفاعی دور دروازه ایران میساختند .
بچه های بامبینی قبل از شروع بازی شکلات میخوردند تا انرژی آنها بیشتر باشد ولی بازیکنان ایرانی قورمه سبزی و سلطانی و کله پاچه خورده بودند و به خاطر سنگینی در زمین بازی به خواب رفته بودند .

تجمعی که می‌خواست مسالمت آمیز باشد

لینک های خبرهای مربوط به این تجمع را در زن نوشت ببینید

*****

.تخيل چه کارها که نمي‌کند
گفت وگوی سوزان دوتينو با جامپا ليري

مصاحبه جان آپدایک با نیویورک تایمز در بارهء کتاب جدیدش "تروریست"

با تشکر از مهرشید عزیز برای فرستادن لینک ها

*****
اس ام اس هاس بعد از بازی ايران - مکزيک

فوتبال ما

2006-06-11T23:15:00.000+03:30

فقط می توانم بگویم, متاسفم!
بازی زیبای نیمه اول و به زانو درآوردن مکزیک در نیمه اول باعث شد امید به پیروزی داشته باشیم ولی ما همیشه کمترین را خواستیم وقتی به جای برد به تساوی فکر می کنیم و بازی را تدافعی پیش می بریم باید هم نتیجه این شود! (همیشه هم از بازی تدافعی ضربه خوردیم ولی باز هم تکرار می کنیم!)
اشتباه دروازه بان, اشتباه دفاع و ... باعث شد تیم خوبمان از هم بپاشد.

دوستی در وبلاگش نوشته فوتبال همه زندگی نیست! شاید اینطور باشد ولی به نظر من فونبال ما نماد مردم جامعه ماست. باور نکردن و انتظار کم داشتن از خود. با قدرت و شجاعت جلو می رویم ولی به یکباره با یک تلنگر از هم می پاشیم!

اگر تیم ملی مان, نیمه دوم هم به زیبایی نیمه اول بازی می کرد شکستش هم به دل می نشست ولی ... با همه این ها باز هم امیدوار باید بود.

از همه این ها گذشته «رافائل مارکز» بارسایی را وقتی می دیدم که در برابر تیم ملی ما نتوانست کاری کند اینبار خوشحال بودم:)

پ.ن: بعد از بازی خیابان دیدن داشت. سر همه میدان ها و چهارراه ها, پلیس ها و یگان های ویژه بصورت آماده باش بودند. در هر گوشه میدان سه پلیس ایستاده بود. فکر می کنم تنها کسانی که از این باخت خوشحال شدند پلیس ها بودند!

کلیپ

2006-06-10T22:35:00.000+03:30

کلیپ «ای جاویدان ایران» از گروه « آریان» که برای جام جهانی اجرا کردند را اینجا ببینید.

****

Big Ben

اعتراض جلوی پارلمان لندن

عکسهای زیبایی از لندن را در فوتوبلاگ گذاشتم. حتمن ببینید.
باتشکر از آقای رضا مرتضوی

من شکر میکنم که خارها گل دارند...

2006-06-08T23:37:00.001+03:30

در زندگی واقعی همیشه سعی کردم با دید مثبت به زندگی نگاه کنم و در روابطم با دیگران همیشه اینطور بودم . به راحتی اعتماد می کردم و دوست می شدم. وقتی وارد این دنیای مجازی هم شدم همین تز را ادامه دادم. وقتی وارد وبلاگشهر شدم, تعداد وبلاگ ها حدود 100 تا بود و بیشتر کسانی هم که وبلاگ داشتن با اسم واقعی می نوشتند . جذابیت وبلاگشهر و دوستی های این دنیای مجازی باعث شد من اینجا را هم باور کنم و به دوستی های آن اعتماد کنم. البته دوستان خیلی خوبی پیدا کردم که همیشه شرمنده محبت ها و یاریشان هستم. دوستان نادیده ای که نزدیکتر از بعضی دوستانم در دنیای واقعی به من هستند و شاید هیچوقت هم آنها را نبینم. ولی کسانی هم پیدا شدند که از اعتمادم سواستفاده کردن چهره خوب نشان دادند ولی خوب نبودن! همین مسئله باعث شد من محتاط تر شوم و به دوستی های جدید کمی با تردید نگاه کنم! البته سوتفاهم هایی هم در این میان پیش آمد که من شرمنده بعضی از دوستان و خواننده های شیندخت شدم ولی مثل مارگزیده ها شدم که از ریسمان سیاه و سفید هم می ترسم..
یکی از دوستانم در این مورد ایمیلی برایم نوشتند که قسمتی از آنرا اینجا می گذارم:

من شکر میکنم که خارها گل دارند ، تو داد میکشی که گلها خار دارند .

شراره خانم فرق زاویه دید ما هم همین است ، من شکر میکنم در این دنیا آدمهای خوبی هستند و تو داد میکشی که در این دنیا آدمهای بدی است .

شراره خانم زیبایی زندگی بستگی به زاویه دید ما دارد ، دو کس از یک روزنه زندان بیرون را نگریستند ، یکی ستارگان زیبا را دید و آن یکی لای جوی کنار خیابان را.
عیسی با یارانش از جای میگذشتند که جسدی را دیدند ، یاران عیسی دستهایشان را به بینی شان گرفتند و گفتند که چه بوی بدی دارد ولی عیسی گفت : چه دندانهای زیبایی داشته است.

هیچوقت نترسید. ترس را از زندگی تان بیرون بیاندازید. همانطور باشید که هستید. ممکن است اشتباه کنید ولی مهم نیست چون فقط مرده ها اشتباه نمی کنند. چون کاری هم نمی کنند تا اشتباه بکنند.
آزادانه تصمیم بگیرید و سعی کنید خودتان تصمیم بگیرید حتا اگر اشتباه باشد.
اینها را برای این مینویسم که در رفتار شما نوعی اعتماد به نفس ضعیف می بینم. موضوعاتی مثل: میترسم- شک می کنم- اعتماد نمیشه کرد و ... تمامن فاکتورهای منفی و بازدارنده هستند و به همسر و فرزندانتان نیز تاثیر می گذارد...

جالب اینجاست که من خودم همیشه به دیگران توصیه می کردم که کمتر منفی باف و بدبین باشند و این جمله همیشه شعار من بوده ولی حالا خودم متهم شدم:)

از پنجره زندان, دو نفر خارج زندان را می نگریستند, یکی گل و لای دید و دیگری ستارگان فروزان...

سال ها قبل این جمله را به یکی از همکلاسی هایم گفتم و او در جوابم گفت: تو سر به هوایی بالا رو نگاه می کنی و من سربزیرم پایین را می بینم

با تشکر از این دوست عزیز و راهنمایی های خوبش

لینک

2006-06-07T13:45:00.000+03:30

22 خرداد: تجمع مسالمت‎آميز زنان در اعتراض به قوانين زن ستيز

زني با 7 فرزندش يكسال ونيم است كه در يك اتوبوس زندگي مي‌كند

با تشکر از آقا کوروش برای فرستادن لینک.

من مدتها بود تصمیم داشتم برای دوستان خوب سمنانی که خواننده وبلاگم هستم مطلبی بذارم و لی فرصتی نشده. ایمیلی از یک دوست جوان سمنانی بدستم رسیده که آن را اینجا میگذارم و خوشحالم که این دوست جوانم به فرهنگ و زبان مادری خودش اهمیت میدهد. برایش آرزوی موفقیت دارم.

سلام خوبيد.من تازه اولين بار بود كه سايت يا وبلاگتون را مي ديدم.من يك پسر سمناني 18 ساله هستم كه اسمم عابد است و واقعا هم ناسيوناليسم هستم و گويش سمناني هم زياد بلد نيستم ولي در تلاش ياد گرفتنش هستم و دليلش هم اينست كه مامانم سمناني نبوده و تو خونه حرف نزدن .من يك سال است كه به بزرگي گويش سمناني پي بردم ودر اين مدت خيلي سعي كردم ياد بگيرم و اين تلاشم هم ادامه دارد...بقيه سمناني ها هم دوست دارن ياد بگيرن و لهجه اي كه مردم الان صحبت ميكنن به نظرم تهراني نيست و فارسي مدرن است.تهراني لهجه خاص تر خودش را دارد...مثلا فارسي ميگيم تهراني كه من عام مردم رو اينطوري ديدم ولي تهراني ها ميگن تهروني(اين لهجه تهراني است) تو سمنان هم مطمئن باشيد همه سعي بر ياد گرفتن گويش سمناني هستن و اين رو هم در نظر داشته باشيد كه سمناني به هيچ وجه لهجه نيست و سمنان هم كه لقب جزيره گويشها را به دوش ميكشد.حتما ميدونيد كه در اين منطقه 6 يا 7 منطقه است كه با آنكه فاصله شان بيشتر از 30 كيلومتر نيست ولي هر كدام با هم تفاوت خيلي خيلي زيادي دارند و در ضمن سال??82در همشهري مطلبي خوندم كه در ميان گويش هاي محلي از نظر قواعد و زيبايي شناختي زبان سمناني مقام اول و آذري كه اينهمه هم ادعا دارند دوم شدند.البته خوشحال ميشم با اين حرفم مرا مثل دوست عزيز?ما نا?نيستاني بازداشت نكنند.خلاصه خيلي خوشحال شدم باز هم سر ميزنم و خوشحال ميشم در هر موردي كمكي درباره ي سمنان داشتيد كمكتان كنم.جدا خيلي خوشحال ميشم..ناسيوناليسم هم هستم ولي اول براي وطنم ..سمنان رو دوست داشتن يك نوع بومي گرايي است.
www.seyedabed.blogf.com
من زياد شعر و ضرب المثل سمناني در دست دارم و بعضي هاشم حفظم و يك نمونه هم تو وبلاگم تو پست هاي پيشين گذاشتم.خوشحال ميشم ببينيد.
ببخشيد زياد حرف زدم(تايپ كردم) _با آرزوي موفقيت زياد براي شما و همكارانتون فعلا خداحافظ

پ.ن: آقا عابد متاسفانه وبلاگتان با این آدرس برایم باز نشد.

کوچه لره سو سه پمیشم

2006-06-06T05:07:00.000+03:30

! غائله کاریکاتور مانا نیستانی هم تمام شد. ولی او همچنان زندان است این کاریکاتور و اعتراضی که شد بهانه خوبی بود برای قاضی مرتضوی برای دستگیری مانا نیستانی!

***
یکی از دوستان شعری با عنوان «جان من زبان ترکی» برایم فرستادند که در وبلاگ شعر بگذارم قسمتی از شعر این بود:

آذربايجان ائلينده سازيم اودلانير
سؤز توتوشور
٫ جانيم توركو اودلانير

شهيدلر اؤلمه ز٫ مينلر يئتيشير
آخار گله ر گنجلر,
تاريخ
اودلانير

در سرزمين آذربايجان٫ سازم به آتش كشيده
ميشود
سخن شعله ميكشد٫ جان من زبان تركى به آتش كشيده ميشود
شهيدها هرگز
نميميرند
٫ هزاران هزار ميشوند
و جوانها مانند سيل روان٫ تاريخ به آتش كشيده
می شود.

برایشان نوشتم:
چرا میخواهید همه چیز را با جنگ با خون با دشمنی نشون بدهید
شیندخت و شعر ترکی را راه انداختم برای
اینکه با زبان لطیف شعر زبان ترکی را به مردم معرفی کنم
نه با زبان دشمنی
نه بازبان جنگ
و توهین و ...
این روزا خبرا را میخونم دلم میگره
اخه چرا؟
چرا باید تو نقده 8 تا جوون شهید بشه
تو تبریز و ... هم همینطور
کوی دانگشاه تهران دانشجوها ربوده بشن
مانا نیستانی چرا باید زندان باشه
...
من از جنگ بیزارم
از دشمنی بیزارم
قبلن شعرای قشنگی برایم میفرستادید
شعرهای زیبایی که بوی دوستی میداد
من اون شعرها را میخوام بگذارم توی شیندخت و شعر
ای کاش بتونیم شعرهایمان را از خون پاک کنیم
از جنگ ننویسیم

به جای این شعر, شعر زیبای کوچه لره سو سه پمیشم
را در شیندخت و شعر ترکی گذاشتم. شعر زیبایی که رشید بهبوداف خوانده .
این آهنگ را اینجا می توانید گوش بدهید.

کوچه هارا آب و جارو کرده ام
وقتی یار می آید گرد و خاک نشود
طوری بیاید و برود
که بین ما حرفی ( دلگیری ) نباشد

***
آقای نگاهی عزیز اگر در مورد نوشته هایتان در مورد مسائل آذربایجان جسارتی کردم عذر می خواهم. فقط گله دوستانه ای بود از شما . همیشه برایم محترم هستید و عقایدتان برایم باارزش است.

از خیر مردی گذشتن!

2006-06-04T13:55:00.000+03:30

دیشب شام خونه دوست بهروز دعوت بودیم. چون مجرده بعداز شام گفتم : امشب مردها ظرف ها را بشورند. بهبود و بهداد بلافاصله رفتند رو مبل لم دادند و با هم گفتند: ما که مرد نیستیم هر کسی که مردتره بشوره!!
بهروز و برادرم هم سرشان را پایین انداختند و خودشان را مشغول کردند. به این نتیجه رسیدم که وقتی پای منافع آقایان وسط باشد از خیر مردانگی شان هم می گذرند!
طبق معمول همیشه خانم ها مردانگی شان بیشتر از آقایان است!:)

به آذین

2006-06-01T12:30:00.000+03:30

محمود اعتمادزاده (م. به‌آذين) - مترجم پيشكسوت - امروز، دهم خردادماه 85، درگذشت.

چند وقت قبل دوست عزیزی برای مطلبی که از جان شیفته نوشته بودم کامنتی گذاشت که کامنتش را اینجا می گذارم:

امیر فدایی has left a new comment on your post "جان شیفته":

روزی که داشتم کوله بارم رو می بستم که برم سربازی ،کتاب چهار جلدی جان شیفته رو هم با تمام ضیغ جایی که بود برداشتم . و در ط.ل آون دوران بیش از پنج بار آون کتاب رو خوندم . عمیقا معتقدم به آذین از جنبه خدمت به زبان فارسی هم مرتبه سعدی است . و این اصلا اغراق آمیز نیست . به آذین در آستانه مرگ است .

آذرخش عزیز هم در ایمیلش در مورد درگذشت زنده یاد به آذین نوشته:

باید گفت. رمن رولان و شولوخف را همگان می دانند با به آذین به ایران آمدند، آنچه را این نسل نمی داند، آن جنایتی است که در حق او در زندان کردند.
انسان والائی چشم بر ایران و جهان فرو بست؛ که دشوار بتوان جانشینی برای او در میهن بلاکشیده مان تصور کرد.

یادش گرامی و روحش شاد

ویدئویی از آواز و دوتار عیسی قلی پور خواننده موسیقی مقامی شمال خراسان(بجنورد) را در شیندخت و بجنورد ببینید

***

شیندخت و شعر ترکی با شعر زیبای ترکمنی در باره مختومقلی آپدیت شد.
با تشکر از آقای گرکزی

شعر پیغام از شاملو را که برای مختومقلی سروده اینجا بخوانید.

یاد این شاعر خوب ترکمن گرامی

حسن ختام کمک به هنرمندان

2006-05-30T14:20:00.000+03:30

بلاخره دیروز شماره حساب های سه هنرمندموسیقی مقامی شمال خراسان آقایان (علی یزدانی معروف به آبچوری- ببی- قلی پور) به دستم رسید و من بلافاصله برای راوی عزیز ایمیل کردم و ایشان هم اقدام کردند و پول ها را به حساب این سه هنرمند ریختند. تنها پولی که از طریق من به این حساب ها واریز شد مبلغ نودهزارتومان(90) بود که همشهری خوبم آقای اسکندری که ساکن ملبورن هستند از طریق واسطه ای برایم فرستادند که به هر شماره حساب, سی هزارتومان واریز شد.

راوی عزیز برای هر هنرمند مبلغ دویست و پنجاه و پنج هزارتومان واریز کرده که در مجموع به حساب هر یک از آنها مبلغ دویست و هشتاد و پنج هزارتومان ریخته شده.

روی عکس ها کلیک کنید تا فیش ها را بزرگتر ببینید.

از راوی عزیز که بخاطر خواهش من قبول زحمت کرد و خیلی هم اذیت شد و من شرمنده زحمات او, تشکر می کنم امیدوارم همیشه سلامت باشد و دعای خیر این هنرمندان همراهش.
همینطور از همه دوستانی که به این هنرمند ها کمک کردند تشکر می کنم و امیدوارم همیشه دست یاری دهنده داشته باشند و خودشان هیچوقت نیازمند نباشند.

با تشکر از «آقای داورپناه» که پی گیر این مسئله بودند و زحمت کشیدند و شماره حساب ها را برایم فرستادند.
دیروز با آقای عیسی قلی پور (خواننده و دوتارزن گروه) هم تلفنی صحبت کردم و گفتم مبلغ ناچیزی به عنوان هدیه از طرف دوستانی برای تان می فرستیم . ایشان با خوشحالی تشکر کردند و برای همه عزیزان دعا کردند. آقای قلی پور بیمار هستند .

شماره حساب های « سیبا بانک ملی » این سه هنرمند را اینجا می گذارم اگر دوستانی تمایل داشتند به آنها کمک کنند مستقیمن اقدام کنند.

علی یزدانی (معروف به آبچوری) : 0300312922000

حسین ببی: 0300311628002

عیسی قلی پور: 0300303300004

معبد شهر Nikko

2006-05-28T12:50:00.000+03:30

معبد Rinnoji Temple
در قرن هشتم توسط Shodo Shonin
بنا شده که شامل سه مجسمه طلائی بارتفاع 8/5 متر بنام های (شاخه ای از بودیزم)
Bato-Kannon,
Amida-Nyorai
Senju-Kannon.

محوطه این بنا بصورت یک نمایشگاه در برگیرنده وسایل وابزار عتیقه ای در رابطه با معبد می باشد.

این معبد در شهر Nikko (ژاپن) قرار دارد.

عکسهای این معبد را در فوتوبلاگ ببینید.

توضیحات بیشتر در مورد این معبد را در اینجا بخوانید.

با تشکر از آقای ساعدی

تورم

2006-05-27T12:33:00.000+03:30

بعد از چند روز هوای ابری و باد و رگبار باران, امروز هوا آفتابی و نسبتن خوب است.
حیاط را می شستم در گوشه حیاط چشمم به دوچرخه بچه ها افتاد. با لاستیک پنچر و خاکی که بررویش نشسته غریبانه در آنجا بدون مصرف افتاده. دوسه سالی می شود که کسی از آن استفاده نکرده. به یاد چیزی افتادم و خنده ام گرفت:

سال 61 اولین ماشین مان را که رنوی صفر بود, به قیمت 80 هزارتومان خریدیم.
سال71 دوچرخه را برای بهبود , 80 هزارتومان خریدیم.
سال 81 « سی دی من» برای بهداد خریدیم به قیمت 80 هزارتومان.
و امسال (85) یک جفت کفش 80 هزارتومان.
با خودم فکر کردم درسال 91 با 80 هزارتومان چه چیزی می توانیم بخریم؟!

شیندخت و شعرترکی با شعر زیبایی که رشید بهبوداف آنرا خوانده آپدیت شد. اگر کسی از دوستان این آهنگ و یا لینک آنرا دارد ممنون میشم برایم بفرستد.

مانا نیستانی

2006-05-25T22:50:00.000+03:30

آزادی برای مانا نیستانی

***

نامه ای خطاب به یک هم زبان و دوست معترض

لینک از وبلاگ یادداشت هایی برای مخاطب احتمالی

برای مهربانی های زیر صندل ها!

2006-05-24T12:37:00.000+03:30

برای خنک شدن دل آقایون:)

2006-05-23T22:35:00.000+03:30

2006-05-22T11:50:00.000+03:30

گاهی بعضی از حرف ها چنان دل ما را بدرد می آورد که به راحتی نمی توانیم فراموش کنیم. مثل خراشی بر روح ماست و این همیشه به جا می ماند. زخم و درد جسمی قابل تحمل است ولی روحی ... !

***

به تازگی افتخار آشنایی با شهربانوی عزیز از وبلاگ زن متولد ماکو را پیدا کرده ام. دوست با ارزشی که با من همکاری می کند و اشعار زیبای ترکی را برای وبلاگ شیندخت و شعر ترکی می فرستد. ضمن تشکر از این دوست خوبم , در مورد وبلاگ شعر ترکی و وبلاگ های دیگر شیندخت, مثل : شیندخت و بجنورد و فوتو بلاگ باید توضیحی عرض کنم. این وبلاگ ها را من بخاطر علایقم درست کردم ولی برای آپدیت کردن آنها نیاز به همکاری دارم آنها تنها متعلق به من نیست.

شیندخت و شعر ترکی متعلق به همه ترک زبان هاست , هدف من از راه اندازی آن معرفی زبان زیبای ترکی در قالب شعر بود. دوست ندارم با تعصب در این زمینه ها صحبت شود, وقتی می شود با لطافت شعر آن را بیان کرد. پس هر دوست ترک زبانی که برایم اشعار ترکی با ترجمه بفرستد در آنجا می گذارم.

شیندخت و بجنورد متعلق به همه بجنوردی هاست, من بارها از همشهری هایم تقاضا کردم که مطالبی در مورد بجنورد برایم بفرستند تا در آنجا بگذارم.

فوتوبلاگ هم با کمک دوستانی که گاهی برایم عکس های زیبا می فرستند آپدیت می شود.
از همه دوستانی که همیشه همراه من بوده اند و من را یاری داده اند سپاسگزارم.

***

آقای «بهمن جوان» اگر هنوز خواننده شیندخت هستید من به شما یک عذرخواهی بدهکارم.

معیار شناخت

2006-05-20T12:42:00.000+03:30

برای شناخت و محک زدن آدم ها از چه معیارهایی استفاده می کنید؟!
آیا برایتان ظاهر اشخاص و طرز لباس پوشیدنش مهم است و یا میزان سواد و تحصیلاتش؟
به موقعیت اجتماعی و شغل افراد اهمیت می دهید و یا خانواده و اصالتش؟!

شاید همه ما به این معتقد باشیم که انسان ها را با انسانیت شان و نوع رفتارشان محک می زنیم. و به ظاهر و مقام و ... اهمیت نمی دهیم ولی آیا در واقعیت هم همینطور است؟! در برخوردهای روزمره و زندگی هم به این اصل پای بندیم؟ در مراحل جدی از زندگی مثل ازدواج هم معیارهای مان تغییر نمی کند؟!
همه ما شعارهای زیبا می دهیم و برای خوب و روشنفکر نشان دادن خودمان از این شعارها استفاده می کنیم ولی موقع عمل ... خواسته یا ناخواسته برخلاف این اصل عمل می کنیم.

کمی واقع بین باشیم و با خودمان صادق, آیا در برخوردهایمان با کسی که مقام اجتماعی بالاتری دارد و از نظر ظاهر هم خوب و مرتب است, بیشتر توجه می کنیم و احترام می گذاریم یا به کسانی که در طبقات پایین جامعه هستند؟!

من همیشه سعی کردم بین افراد تبعیضی نگذارم و از تمام اقشار هم دوستانی دارم ولی اتفاقی برایم افتاد که به من ثابت کرد این حس تبعیض گذاشتن در ضمیر ناخودآگاه ماست و ما گاهی ناخواسته و ندانسته این کار را انجام می دهیم.

چند وقت قبل برای کاری ضروری ماشین دوستم را گرفتم چون عجله داشتم به توضیحات دوستم در مورد مشکل داشتن دنده عقب و این که چطور می توانم آن را جا بیندازم توجه نکردم و فقط با خنده گفتم, کار زیادی ندارم و جایی که می روم نیاز نیست از دنده عقب استفاده کنم.
با عجله کارم را انجام دادم و در راه برگشت در مسیرم, خیابان را برای فاضل آب شهری کنده بودند و خیابان بسته بود و من هیچ راهی بجز دور زدن و برگشتن نداشتم!
در حالی که بدجوری گیر افتاده بودم , هرچقدر تلاش می کردم دنده جا نمی افتاد. خسته و کلافه شده بودم. ماشین ها می آمدند و وقتی راه را بسته می دیدند بر می گشتند بدون توجه به من که وسط خیابان گیر افتاده بودم.
در همین موقع پسر جوانی با گاری نان خشکی آمد. کمی به من نگاه کرد و بعد به طرفم آمد و پرسید: چی شده؟
من که خسته ودرمانده شده بودم با ناراحتی گفتم: دنده عقب جا نمی افته دور بزنم.
پسر جوان گفت: بذار امتحان کنم.
با کمی شک از ماشین پیاده شدم وقتی پسر جوان می خواست داخل ماشین بنشیند , پرسیدم: رانندگی بلدی؟! (اولین بدبینی با این سوال احمقانه شروع شد! )
پسر چیزی نگفت و ماشین را به طرف جلو برد من ترسیدم او رانندگی بلد نباشد از شیشه ماشین گرفته بودم و گفتم: نرو جلو ممکنه توی جوی اب بیفته, چکار می کنی؟!
پسر گفت: می خوام دور بزنم, اجازه بده
همینطور که از شیشه ماشین گرفته بودم گفتم مواظب باش ,ماشین امانتیه, اصلن نمی خوام دور بزنی!!
پسر در سکوت با دنده ور رفت. او هم خیلی تلاش کرد ولی دنده جا نمی افتاد و من همینطور که شیشه ماشین را چسبیده بودم نگران افتادن ماشین در جوی آب بودم ولی ناگهان دنده عقب جا افتاد و پسر ماشین را عقب برد و دور زد و با لبخند پیاده شد .
من شرمنده از این رفتار ابلهانه خودم, از او تشکر کردم و گفتم: ماشین امانتی بود برای همین نگران بودم.
او هیچی نگفت ولی با غرور لبخندی زد. آن موقع احساس کردم که خیلی بد هستم و چقدر رفتارم با حرف هایی که همیشه می زدم تناقض داشت!
موقع حرکت یکبار با دقت به چهره او نگاه کردم. پسر نسبتن خوش قیافه و بلند قدی بود با عینک ظریف. رفتار و ظاهرش نشان می داد که باسواد است! برایش بوق زدم و دست تکان دادم او هم با خوشحالی برایم دست تکان داد. ولی من از خودم عصبانی بودم از رفتار ابلهانه ای که داشتم از اینکه بخاطر ظاهر نامرتب و گاری نان خشکی او اعتماد نکردم ! با خودم فکر کردم اگر یک پسر سوسول با یک ماشین شیک می آمد و می خواست کمک کند آیا من چنین برخوردی می کردم؟! این افکار باعث شد دلم از این همه تبعیض و نابرابری بگیرد.
نان خشکی و شغل های مشابه آن که در جامعه ما جزو شغل های پست هستند, شغل آبرومندانه برای جوانی که کاری ندارد و هیچ پشتوانه و حامی ندارد است ولی این دید اشتباه ماست که باعث شده بسیاری از داشتن چنین شغل هایی احساس حقارت کنند.
من همیشه برای این افراد احترام قائل بودم و آنها را محترم تر از یک جوان بیکار که از صبح تا شب با ماشین های آخرین مدل در حال ولگردی هستند می دانستم ولی موقع عمل ناخواسته چنین رفتاری از من سر زد که از دست خودم عصبانی شدم و نمی توانستم خودم را ببخشم.

شیندخت و بجنورد و کتابخانه آپدیت شد.

بارسلون قهرمان:)

2006-05-18T13:12:00.000+03:30

بلاخره بارسلونا قهرمان شد. حق این تیم و مربی خوبش « ریکارد» بود.
دیشب با بهبودم این بازی را تماشا می کردیم. بهبود دوست داشت آرسنال برنده بشود. وقتی گل اول را آرسنال زد او با خوشحالی شروع به کرکری خواندن کرد .
دقیقه 75 به من گفت : دیگه ناامید شدی؟!!
ولی من مطمئن بودم بارسلونا قهرمانه و فقط از بدشانسی می ترسیدم!
از فوتبال انگلیسی خوشم نمیاد. بازیکن ها و تماشگران متعصبی دارند. (شنیدید که: مردان انگلیسی بیشتر از زنانشان به فوتبال علاقه دارند و توجه می کنند!)
سال گذشته وقتی لیورپول قهرمانی را ناباورانه از میلان گرفت و میلان برنده و در نزدیکی جام, ناگهان شکست خورده و جام از دست داده از زمین خارج شد, خیلی دلم سوخت و امسال بارسلونا همین حس را به آرسنال داد!
من بیشتر بخاطر مربی خوب بارسلونا دوست داشتم این تیم قهرمان باشه. «ریکارد» هلندی در زمان خودش فوتبالیست خوبی بود و حالا مربی عالی.

پ.ن: پرستوی عزیز درسته شما از هلندی ها خوشتون نمیاد ولی باور کنید بهترین فوتبالیست ها را دارند و من همیشه طرفدارشون بودم : یوهان کرویف - فون باستن- رود گولیت و ریکارد و ... همه عالی بودن:)

مشکل اول از اونجا ناشی می شه که وبلاگ نويس ها خودشون شروع کردند به نوشتن برای مردم. هدف دفترچه خاطرات شخصی از ياد رفت و عنوان گنده و دهن پرکن «ژورناليسم سايیر» (بيچاره زبان فارسی) بهش تحميل شد. «روزمرگی» شد گناه و بد.

متن بالا از وبلاگ ارزیابی شتابزده است. من با نظرشان موافقم.
متن کامل را در وبلاگشان بخوانید.

***
زن فرمانبر، مرد فرمانروا

روز جهانی موزه

2006-05-17T14:10:00.000+03:30

روز هجدهم ماه می(بیست و هشتم اردیبهشت) , روز جهانی موزه است. سال 2006 به عنوان سال « موزه و جوانان» نامیده شده با هدف جذب جوان ها بطرف موزه ها که سرگرمی هایی مانند سینما- کامپیوتر و ... روی بازدید این قشر از موزه تاثیر گذاشته!

عکس هایی از موزه سیدنی و موزه مهاجرت ملبورن را اینجا گذاشتم, ببینید.
با تشکر از آقای اسکندری

آیشین و عمه اش:)

2006-05-15T15:50:00.000+03:30

آیشین( برادر زاده ام) روی صندلی رفته بود و با دستمال ماشین های دکور اتاق بهداد( پسرم) را تمیز می کرد.
مامان ِآیشین پرسید: چکار می کنی؟
آیشین: دارم برای عمه جون پیرم کار می کنم!

( میگن حرف راست را از بچه بشنوید:)

***
مشغول کار بودم آیشین گفت: عمه جون این قدر کار نکن پیر میشی!
گفتم: اگر کار نکنم کارهام را کی بکنه؟
آیشین اشاره به بهداد و بهبود: این ها!!

(اگر بهبود و بهداد کار می کردن که...!)

***
آیشین برایم صحبت می کرد و می گفت: آقا ها میرن بیرون کار می کنن, میرن مسافرت و... خانم ها توی خونه می مونن!
برای آیشین توضیح می دادم که خانم ها هم بیرون کار می کنند و اگر لازم باشه مسافرت هم می روند و ...
بهداد خندید و گفت: خدا مامان را شناخته به او دختر نداده وگرنه چنان دختر فمینیستی بار می آورد که روی دستش باد می کرد!

(طفلک آیشین هرزنی که دوروبرش بوده , خانه داره, فکر کرده دنیا همینه و همه زن ها, همین!)

شیندخت و شعر ترکی - کاریکلماتور آپدیت شد.

با تشکر از آقای مهدی ساعی برای ارسال کاریکلماتورهای زیبا.

کتاب

2006-05-13T08:50:00.000+03:30

اين اشتباه محض است اگر ما اميد را در بيرون از خود جستجو كنيم. يك روز از خانه بوي نان تازه مي‌آيد و روز ديگر بوي دود و خون, يك روز از بريدن دست باغبان, شما از هوش مي‌رويد و پس از گذشت هفته اي از روي اجساد كودكان خردسالي كه در يك بمباران زيرزميني از ميان رفته‌اند, قدم بر مي‌داريد. اگر زندگي اين است پس اميد كجاست؟

قبل از پايان جنگ جهاني دوم, هر روز مرگ را از خدا آرزو مي‌كردم. روياهاي وحشتناكي هر شب به سراغم مي‌آمد تا آنكه خواب از ديدگانم گرفته شد و بكلي بيمار شدم يكشب در خواب ديدم كه صاحب فرزندي شده‌ام و اين بچه زندگاني من است. اما طفلي سبك مغز بود و من دائماً از او مي‌گريختم, با اصرار خود را به گردنم مي‌آويخت يا به دامنم چنگ مي‌زد, تا به خود گفتم اين بچه هر چه باشد از آن من است پس شايد اگر او را ببوسم بخواب روم. پس روي صورت شكسته او خم شدم و او را بوسيدم. صورتش خيلي كريه و زشت بود ليكن او را بوسيدم و فكر مي‌كنم در نهايت هر كس بايد زندگي را در آغوش بگيرد و آن را ببوسد.

پس از پاییز /آرتور میلر

هر وقت به اینجا سر می زنم و مطالبش را می خوانم , لذت می برم و بیادم می آید که قبلن چقدر کتاب می خواندم و با چه لذتی از آنها یادداشت بر می داشتم!
مدت هاست مثل قبل کتاب نمی خوانم. بعد از پانزده سال عضویت در کتابخانه اولین بار است که اعتبار کارتم تمام شده و من هنوز تمدید نکردم!
ولی در عوض چند تا کتاب خوب به خودم هدیه دادم.

زن تسخیر شده (ترجمه: شیوا مقانلو)

عطر سنبل, عطر کاج ( نویسنده: فیروزه جزایری دوما)

ناتور دشت (نویسنده: جی, دی, سلینجر)

جنگل واژگون (نویسنده: جی, دی, سلینجر)

این کتابها را بهبودم(پسرم) از نمایشگاه کتاب خریده و هنوز به دستم نرسیده.
بی صبرانه منتظرم

سرمشق

2006-05-11T08:14:00.001+03:30

چند شب است خودم را جریمه کردم و سرمشق هایی می نویسم تا شاید یاد بگیرم...

سری که درد نمی کنه دستمال نمی بندن.
آمد ثواب کند, کباب شد.
آدم یکبار پایش به چاله می رود.
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی.
تهمت را یا به گربه می زنند یا به مرده!
برای کسی بمیر که برات تب کنه.
پشت دستم را داغ گذاشتم.
قورخن گوز ه, چیپ باتیه. (به چشمی که می ترسد, چوب فرو می شود)

سرمشق های قبلی را خط زدم.

تو نیکی می کن و در دجله انداز_____________ که ایزد در بیابانت دهد باز
تو به دریا بنداز , ماهی ندونه, خداش می دونه.

خلوتگاه امن

2006-05-09T13:08:00.000+03:30

وقتی دختر کوچکی بودم در حیاط خانه مان زیر داربست های انگور, گوشه دنجی برای خودم درست کرده بودم که عروسک ها و اسباب بازی هایم را آنجا چیده بودم و با دختر همسایه خاله بازی می کردم. آن گوشه دنج را خیلی دوست داشتم ولی یک روز آنجا مورد تاخت و تاز شیطنت های برادرم و همبازیش قرار گرفت و دیگر آنجا امن و دنج نبود!
کم کم بزرگتر شدم و به دنبال خلوتگاهی برای کتاب خواندنم می گشتم. اتاقک زیر شیروانی بهترین جا بود. این اتاقک از کمدی که در داخل اتاق راه داشت و طبقه های کمد, مانندِ نردبان عمل می کرد و آن اتاق زیر شیروانی خلوتگاه من در روزهای گرم تابستان برای فرار از خواب اجباری بعدازظهر بود. من یواشکی به آنجا می رفتم و ساعت ها کتاب می خواندم تا اینکه یک روز این مخفیگاهم لو رفت و دیگر آنجا هم گوشه دنج برایم نبود. هر از گاهی خلوتگاهی پیدا می کردم و ...
سالها گذشت و من نه فرصت و نه جا برای خلوت کردن داشتم. تا اینکه وبلاگ را پیدا کردم, وبلاگ خلوتگاه من شده بود و من در آنجا دوباره دختر کوچکی شده بودم و کودک درونم را آزاد می گذاشتم و از این کار لذت می بردم. تا اینکه ... اینجا هم لو رفت ... و دیگر خلوت نیست! من خیلی سعی کردم مثل قبل در اینجا بنویسم ولی نمی توانم و ناخودآگاه در مسیر دیگری قرار گرفتم! دیگر در اینجا هم نمی توانم برای خودم خلوت کنم .

تقدیم به راوی عزیز و ...

2006-05-07T14:23:00.000+03:30

ویدئوی شماره سه موسیقی خراسان شمالی را به راوی عزیز و همه دوستان خوبی که با این هنرمندان همدردی کرده و به آنها کمک کردند تقدیم می کنم.

شیندخت و شعر ترکی به همت شهربانوی عزیز آپدیت شد.

کتابخانه هم آپدیت شد, ببینید.

مظلومیت یک زن

2006-05-05T16:30:00.000+03:30

هیچوقت دوست ندارم با تندی در مورد ظلم به زنان و نامردی های بعضی به ظاهر مردان حرف بزنم, ولی وقتی مظلومیت او را می بینم و این همه زجری که در این سال ها کشیده و توهین ها و تحقیرهایی که شده و اشک هایی که ریخته, نمی توانم آرام باشم.
آیا تمام این ظلم هایی که به او رفته بخاطر بی کسی و بدون حامی بودنش است و یا بخاطر مظلومیتش؟ آیا اگر او هم حامی داشت و می توانست از خودش دفاع کند ,باز هم آن حیوان او را آزار می داد؟ او همیشه فقط اشک ریخته و سکوت کرده و به قول خودش آبروداری!... بخاطر بچه ها! ... پس خودش چی؟ ذره ذره آب شدنش را همه می بینیم ولی هیچ کاری هم نمی توانیم بکنیم جز اینکه به درد دل هایش گوش کنیم و دلداریش دهیم.
وقتی شنیدم بیماره و با وجود بیماریش باز هم تحقیر و اذیت شده دلم می خواست فریاد بزنم و از اینکه هیچ کس نمی تواند کمکش کند کلافه و عصبانی بودم.

بخاطر بیماری رحم , کورتاژ مصنوعی کرده. برای عمل کورتاژ نیاز به رضایت همسر داشت! او به تنهایی با آزانس رفته و یکساعت بعد همسرش به بیمارستان رفته, فرم را امضا کرده و منتظر عمل نشده! پرستار از او پرسیده نگران حال خانمت هستی؟! او هم گفته نه!
می گفت: نگران که نبود هیچ, قبل از عمل کلی هم توهین و تحقیر کرده که: چرا باید اینطور شده باشی؟! بخاطر اینکه پیش دکتر مرد رفتی و معلوم نیست ... !
شرم آوره! مردی که خودش مثل یک حیوان پست و کثیف است این حرف ها را به زنی مظلوم بگوید, اورا باید خفه کرد و کشت! کسی نیست به او بگوید این درد را از تو حیوان کثیف گرفته از تو که برای عیاشی هایت به ...خانه های دوبی ,ترکمنستان- ترکیه و... می رفتی. تو حیوان کثیف که به مرد بودنت افتخار می کنی!
با تمام دردهایی که داشت اشک می ریخت و می گفت: چرا باید این بلاها سر من بیاد که من را بیشتر محتاج و خار این مرد کند؟!

فکر می کنید چه تعداد از این مردان در جامعه ما وجود دارند؟! مردانی که با این همه پستی ولی بخاطر موقعیت شغلی و پولشان در اجتماع مورد احترام هستند! (این حیوان میلیاردره)

وقتی می دیدم دوستان جوانم به دنبال گرفتن حق خود برای رفتن به استادیوم ورزشی هستند با خودم می گفتم ای کاش آنها به دنبال حق مهمتری بودن, قانون حمایت از زنان مظلوم و بدون حامی! یک قانون واقعی و نه لفظی و تشریفاتی. قانونی که زنانی مثل او را حمایت کنند و او نگران طلاق و آینده فرزندان و خودش نباشد. قانونی که پول شوهر او نتواند جلوی حق او را بگیرد!

پ.ن1: در مورد این موضوع در خانه با سه تا« به» صحبت کردیم ... بحث کردیم ... گفتم.... گفتند ....
گفتند باید حقش را بگیره؟
گفتم با کدام قانون و حمایت کننده؟!
گفتند باید ترس از آبرو را بذاره کنار و ...
این بحث مثل همیشه به بحث کلی تر کشیده شد و در نهایت به تعصبات تو خالی و...
بهبودم گفت: این یک مسئله سنتی- فرهنگی در جامعه ما است به اسم «غیرت» که فقط در مردان ایرانی است!

پ.ن2: در این بحث ها بهروز(همسرم) مثل همیشه حق را به من می داد و از من دفاع می کرد . (به قول دوستی شوهر خوبی دارم و زیادی منو لوس کرده:)

***
غفلت فمينيست هاى ايرانى
(حمیدرضا جلایی پور)

مرد خوب در خانواده مردسالار:
-مرد خوب: مردى است كه براى اعضاى خانواده زحمت بكشد و نان آور خانه باشد، با قدرت از ناموس و اعضاى خانواده دفاع كند و غيرت بورزد، وظايف جنسى را انجام دهد، به بيان ديگر در مردانگى كم نياورد؛ اما عشق ورزيدن به همسرش را امرى ضرورى نمى داند.

زن خوب در خانواده مردسالار:
زن خوب: زنى است كه خانه دار خوبى باشد، بچه ها را به خوبى تر و خشك كند، از شوهرش اطاعت كند، در برآوردن نيازهاى جنسى همسرش كوتاهى نكند، و به شوهرش عشق بورزد، فعاليت زن در عرصه عمومى لازمه رشد او نيست بلكه محدود شدن او به امور خانه به مصلحت اوست و حضور او در عرصه عمومى مفسده خيز است

***

با زنی زجر کشیده از قشر زنان مظلوم بتازگی آشنا شدم , مطالب خواندنی وبلاگش را بخوانید.

شرکت کارستون

2006-05-03T14:20:00.000+03:30

در مورد شرکتی که بهبود( پسرم) و شرکایش نمایندگی آن را در ایران دارند( شرکت کارستون) , قبلن اینجا نوشته بودم. نمونه ای از کارهایی که اجرا کردند همراه با توضیحات را برای معرفی بیشتر امروز اینجا می گذارم (تبلیغ برای شرکت :)
شرکت آنها نمایندگی نوعی کف پوش بتنی منقوش را از یونان گرفتند. این کف پوش با طرح ها و رنگ های متنوع و زیبا و با دوام و قیمت مناسب, نسبت به کف پوش های دیگر برتری دارد.

طرح BYZANTINE

گروه صنعتی s.a.borovas تنها مجری اختصاصی سیستم فرش کردن خیابانها و معابر با فن آوری نوین «بتن منقوش» یا « نما سنگ» در جهان با سابقه ای پانزده ساله می باشد و شرکت «بتن سامانه کارستون» به عنوان نماینده رسمی و انحصاری این گروه در خاورمیانه می باشد.
نماسنگ ( STONEWORK) , روش نوین فرش معابر, ترکیبی از بتن تقویت شده c16-20 میباشد که به وسیله پلی پروپیلن به استحکام آن افزوده شده است. نماسنگ, با طرح های متنوع و زیبای خود پاسخ مناسبی برای هر گونه سلیقه محسوب می شود.سطح کار توسط موادی خاص با رنگ های زیبا که دارای خواص سخت کنندگی نیز می باشند, پوشیده می شود.( Colour Hardener )
در پایان کار نوعی جلادهنده خاص ( Clear Sealer ) روی سطح پاشیده می شود تا زیبایی, شفافیت و جلوه آن را تکمیل نماید.
شرایط آب و هوایی هیچگونه تاثیری بر نماسنگ ندارند. زیرا در ترکیبات بتن, مواد خاصی بکار رفته است که ان را در مقابل اینگونه تغییرات کاملاً مقاوم نموده و از ترک خوردن سطح آن در اثر یخ زدگی و یا گرمای شدید جلوگیری می کند.
رنگ های بکار برده شده در این سیستم هرگز تیره و کدر نمی شوند و همواره شفافیت و درخشندگی خود را حفظ می کنند و عوامل طبیعی چون اکسیداسیون و عوامل مخرب دیگر در اثر گذشت زمان بر آنها تاثیر نمی گذارد.
نکته قابل توجه و حائز اهمیت در نماسنگ, بکار بردن جلادهنده ویژه بر سطح آن می باشد. عواملی که عموماً باعث تیره و لک شدن معابر می گردد از قبیل لکه های ناشی از روغن اتومبیلها, گل و لای و غیره بر این مواد هیچ تاثیری نداشته و تنها با آب ساده میتوان آنها را برطرف نمود. در صورت ایجاد شوره و لکه های مشابه در اثر مرور زمان با پاشیدن لایه نازکی از سیلر درخشندگی اولیه آن را باز خواهد یافت.
نماسنگ با طراحی ویژه خود در برابر سُر خوردن مقاوم بوده و این شرکت استفاده از آن را بدون سُر خوردن در سطوحی تا شیب 17% تضمین می کند و بعلت وجود مواد سخت کننده این خاصیت تا سالها در آن باقی می ماند.

طرح HERRINGBONE BRICK

نماسنگ را میتوان برروی سطوح از پیش آماده شده مانند آسفالتهای فرسوده و سیمان و یا خاک بکار برد. از آنجاییکه در این سیستم محل اتصالی وجود ندارد, هرگز شاهد روویدن گیاهان وحشی و به نوعی مخرب برای سطوح در بین شیارها و محل اتصال نخواهید بود. علاوه بر این, در طراحی نماسنگ و انتخاب طرح های آن می توان ساخت و سازهای احتمالی و حفاری های مقطعی توسط سازمانها و نهادهای مختلف (گاز, برق, تلفن و...) را پیش بینی نمود بطوریکه برداشت بخشی از آن و نصب مجدد آن بسیار ساده و آسان بوده و پس از بازسازی هیچ اثری از خرابی دیده نخواهد شد.
استفاده از طرح ها و رنگ های متنوع در این سیستم به مهندسین و مجریان طرح های عمرانی این امکان را خواهد داد که با توجه به بافت سنتی یا مدرن محل اجرای پروژه و شرایط اقلیمی و فرهنگی محیط در انتخاب این طرح ها و رنگ ها کاملاً مخیر بوده و محدودیتی از این لحاظ نداشته باشند.
نماسنگ سطحی مطمئن و زیبا برای خیابانها- جاده ها- پیاده رو ها- پارکها- نمایشگاه ها- رستوران ها- پارکینگ ها و موزه ها و ...

نمونه دیگر از کارها را در فوتوبلاگ ببینید.

آداب لباس پوشیدن هم عوض شده!

2006-05-02T11:50:00.000+03:30

یک وقتی برای هر مکان و زمان , لباس خاص می پوشیدیم. لباس شب جدا بود و لباس روز جدا- مهمانی رسمی لباس خاص خودش را داشت و مهمانی عصرانه و دوستانه لباس مخصوص. ولی بس که مانتو پوشیدیم , آداب لباس پوشیدن هم از یادمان رفته! در مهمانی عصرانه لباس شب می پوشیم و در عروسی و مهمانی های رسمی شلوار جین! جدیدن هم که دکولته رو بورسه در هر فرصتی استفاده می کنیم, از باشگاه ورزشی گرفته تا مهمانی های رسمی و غیررسمی!
ولیمه حاجی دعوت بودم. وقتی وارد سالن رستوران شدم و مهمان ها را با لباس شب های دکولته دیدم هاج و واج مانده بودم. باورم نمی شد در مهمانی حاجی اینطور لباس پوشیدن؟! شاید من عقب مانده هستم و نمی دانم!

ویدئوی شماره 2

2006-04-30T13:35:00.000+03:30

ویدئوی شماره دو از موسیقی مقامی خراسان شمالی رو در شیندخت و بجنورد می تونید ببینید.
امیدوارم برای دیدن این ویدئو مشکلی نداشته باشید و از دیدنش لذت ببرید.

***

فوتوبلاگ هم آپدیت شد, ببینید.

اس ام اس های زنانه - مردانه!

2006-04-29T11:50:00.000+03:30

اینو برای بهروز خوندم:

دنيا را بدون خانمها تصور كنيد:
بازارها خلوت ، پولها اضافه خيابانها خلوت ،
مخابرات ورشكسته ، شيطون بيكار ، همه ميرن بهشت.!!!

از ته دل خندید و حسابی لذت برد ( مخصوصن با قسمت مخابرات ورشکسته!:))
بهدادم هم اینو تعریف کرد که به من حال بده:)

از خدا می پرسن چرا اول مرد رو آفریدی و بعد زن رو؟
خدا میگه: اگه بخوای چیزی بنویسی اول چرک نویس می نویسی و بعد پاک نویس

انصافن هم پاک نویسش عالی بوده!:))

***

گاهی بعضی مطالب رو که می خونم احساس می کنم بیان حس من بوده, مثل این:

بعضی اشک ها سرد هستند و بعضی گرم. وقتی ازسر نا امیدی گریه می کنم، دلم سرد می شه و اینجوری که خنکی اشک ها پوست صورتم رو مور مور می کنه. بعضی وقتها اینقدر دلم با بعضی از کلمات، تصاویر، رویاها گرم می شه که گرمای مطبوع اشک به جونم می شینه، گرماش با روحم گره می خوره و یه جور انرژی به تمام امیدی می ده که سالهاست منتظره تا حماسه ای رو خلق کنه.

***
این هم مطلب دیگه ای که خیلی دلم می خواد در این مورد بنویسم چون یه جورایی با اون موافقم ( در بعضی افراد اینو به عینه دیدم!)
لذت بی پایان اختلاف طبقاتی

***

آقا حامد و آقا حامد ممنونم از لطف هردوی شما.

بی عنوان

2006-04-27T17:08:00.000+03:30

دیروز اولین بارون بهاری بعد عید بارید. امسال بهار خشک و بی بارونی داشتیم . بعد از چند روز گرمای زیاد,بارونی که دیروز بارید و هوای خنک بهاری واقعن لذت داشت . نم نم بارون که از صبح زود شروع شد و در نیمه شب همراه با تگرگ بود باعث شد گرمای این چند روزه از تنمون بیرون بیاد.
***

از همه دوستانی که با ایمیل و کامنت از کمک به هنرمندان, حمایت کردن , ممنونم.
دوستی می گفت: چرا خودت رو در گیر این مسائل می کنی که مربوط بتو نیست. کمک کردن به این افراد وظیفه دولته, و دولت وظیفه داره از اونا حمایت کنه. به این دوست خوبم گفتم: درسته این کارها وظیفه دولته ولی حالا اگر دولت کم توجهی کرد باید ما هم کاری نکنیم؟ علاوه بر این ما کار زیادی نکردیم. من با این کار فقط خواستم این هنرمندان مظلوم رو بیشتر معرفی کنم و از کار باارزش اونا قدردانی کنم. اونا توقع زیادی ندارن. آقای آبچوری با هفتاد و پنج سال سن هنوز مستاجره ولی شکایتی هم نداره. آقای قلی پور بیماره و نیاز به درمان داره و سرپرستی دختر بیوه و نوه های بی سرپرستش هم با اونه! اونا کمکی نخواستن و مناعت طبع آنها بسیار بالاست ولی من خودم رو موظف دونستم که به عنوان یک بجنوردی ,هنرمندان قدیمی و پیر شهرم رو معرفی کنم و از مظلومیت اونا بنویسم. دلم می خواست وقتی اینا زنده هستن ازشون قدردانی کنیم و اونا رو شاد کنیم نه اینکه بعد از رفتنشون اونا رو بزرگ کنیم و بالا ببریم !

ساموئل بکت

بيش‌تر آدم‌ها مي‌خواهند تا ابد زنده باشند، ولي اين تمام حقيقت نيست، چيز ديگري هم هست: اشتياق به فراموش شدن.

با تشکر از مهرشید عزیز بخاطر این همه زحمت و تلاش با ارزشش.

کمک یک دوست

2006-04-25T12:04:00.000+03:30

آنها که آفتاب را به زندگی دیگران هدیه می دهند خود نمی توانند که از آن سهمی نبرند.
«سر جیمز بری»

همشهری خوبم آقای اسکندری لطف کردن و برای کمک به هنرمندان بجنوردی اعلام آمادگی کردند. ایمیل ایشان را اینجا می ذارم و منتظر اعلام همکاری بقیه دوستان و همشهری های خوبم هستم.

خانم انصاری
با سلام وتشکر فراوان از این حرکت وحس انساندوستی شما.
اجازه میخواستم من هم قدمی بس کوچک در این راه بزرگ شما برداشته باشم.

لذا مبلغ 340890 ریال(معادل 50 دلار استرالیا) بعنوان بایه تقدیم و بمدت 10 روزاز تاریخ امروز 25/4/ 2006
درصدی نیز( حد اکثرتا50 %) معادل مبلغی که توسط هریک از یاران بحساب واریز گردد به مبلغ اهدائی بایه افزوده خواهد شد.

بامید اینکه با همت عالی شما عزیزان شاهد بالا رفتن این رقم باشیم.
با سباس
اسکندری

***
دوستی در مورد کمک به این عزیزان می گفت: اگر هر کدام از ما مبلغ بسیار کمی به این عزیزان کمک کنیم برای ما هزینه ی زیادی نیست ولی همین کمک های کم روی هم که جمع میشه مبلغ با ارزشی برای این عزیزان میشه.
کمک هاتون رو دریغ نکنید حتا خیلی کم.
قطره قطره جمع گردد...

تکمیلی روز چهارشنبه 6 اردیبهشت

ویدئوی شماره یک قوشمه آپلود شد. در شیندخت و بجنورد می تونید ببینید.

از دوستانی که به تقاضای کمک من جواب دادن ممنونم.
بدلیل سرعت پایین نت و حجم بالای ویدئو امکان ارسال اون با ایمیل برام نبود و مجبور بودم در فضایی خودم آپلود کنم.
بزودی بخش های دیگه از این ویدئو رو هم در شیندخت و بجنورد میذارم

2006-04-24T16:43:00.000+03:30

از دیروز ظهر اینترنت قطع بوده. مثل همیشه اشکال مخابراتی! البته فکر کنم برای فیلترینگ بیشتر بوده چون بعضی از سایت ها امروز فیلتر شدن!

متاسفانه باکسم هم پر شده بود. از دوستانی که ایمیل هاشون برگشت خورده عذر می خوام.

راوی عزیز شماره حسابی برای کمک به این سه هنرمند در وبلاگش اعلام کرده.

موسیقی مقامی خراسان شمالی

2006-04-21T23:58:00.000+03:30

در هر سفرم به بجنورد سعی کردم مطلبی در مورد بجنورد تهیه کنم. اینبار تصمیم گرفته بودم با اساتید موسیقی محلی بجنورد دیدار داشته باشم و با آنها صحبت کنم. از آقای ملک حسن صالحی کمک گرفتم و ایشان زحمت کشیده و آقایان آبچوری, ببی و قلی پور را به منزل خودشان دعوت کرده و در آنجا برنامه ای ضبط کردیم که برای من بسیار باارزشه. این استادهای پیر و هنرمند بجنوردی با سادگی و صفای خاص از خودشان, سازشان و ... صحبت کردن بعد هم با اجرای چند قسمت از موسیقی محلی, این برنامه را تکمیل کردن.

اگر آلبوم, شب- سکوت- کویر, شجریان را شنیده باشید در بخشی از آن موسیقی محلی شمال خراسان را گذاشته که همین بخش باعث زیبایی خاص ِآلبوم شده. نوازندگان آن: آبچوری(قوشمه)- ببی(دایره) و قلی پور(دوتار) بودند. این هنرمندهای اصیل و قدیمی بجنوردی سالهاست که به موسیقی مقامی شمال خراسان خدمت کردند و در جشنواره های مختلف شرکت کردند ولی این هنرمندهای ساده و بی تکلف بدلیل شرایط محیطی کمتر شناخته شده وهمواره مورد بی مهری قرار گرفته اند.
زندگی خصوصی این سه بیر مرد مملو از رنج و مشکلات است .ولی همیشه با لبخند وساز خود باعث شادی ما شدن ولی ما هیچوقت سعی نکردیم درد آنها را بفهمیم. ,متاسفانه ما فقط از صورت خندان وهنر آنها لذت می بریم واز دل پردردشان بی خبریم!
هر سه آنها سنین کهولت را با دنیائی از مشکلات , سختی و بیماری طی می کنند و بسیار نیازمند به کمک من وشما .
از شنیدن شرایط سخت زندگی این اساتید از زبان خودشان دلم گرفت و تصمیم گرفتم شرایط آنهارا باشما در میان بگذارم تا با نظرات خوبتان, شاید بتوانیم کمی از مشکلات آنها را رفع و کمی از شادی که نوای ساز آنها به ما میده , جبران کنیم.

توضیحات در مورد این اساتید را در شیندخت و بجنورد می توانید بخوانید. قسمت خیلی کوتاهی از موسیقی آنها را به دلیل کندی نت به سختی توانستم آپلود کنم ( بخاطر سرعت پایین نت مجبور شدم خیلی کوتاه کنم)

***
تکمیلی در ساعت یازده و سی دقیقه صبح(دوم اردیبهشت)

راوی عزیز با مهربانی دست کمک برای یاری رساندن به این عزیزان را پذیرفت و با مهر همیشگی اش در وبلاگش از دوستان خوبش تقاضای کمک کرده.
ممنونم راوی جان.

راوی عزیز نوشته:

آیا می دانید از فروش چند صد میلیونی کاست شب سکوت کویر ، یک ریال به این اساتید پرداخت نشد ؟! این را ۴ سال پیش استاد آبچوری با بغض برایم تعریف کرد و اضافه کرد ، هزینه ی سفر به تهران برای ما کمی نبود ولی ناچار شدیم برای ضبط این برنامه به تهران برویم و از جیب خودمان خرج کنیم ... شب کجا به سر برده بودند ... این هم بماند ...

خدا را شاهد می گیرم که این جملات را چنان با بغضی همراه با نجابت و عزت نفس بیان کرد که از آن روز به بعد ... بگذریم ...

آبیته:)

2006-04-21T17:40:00.000+03:30

قهرمانی استقلال مبارک